Έλεγχος ταυτότητας διαμεσολαβητή στο HTTParty: κεντρικός υπολογιστής, θύρα, όνομα χρήστη και κωδικός

Το HTTParty δέχεται τον μπροστινό διαμεσολαβητή ως επιλογές αιτήματος. Κρατήστε το URL της υπηρεσίας ως πρώτο όρισμα:

response = HTTParty.get(
  'https://api.example/items',
  http_proxyaddr: 'proxy.example',
  http_proxyport: 8080,
  http_proxyuser: ENV.fetch('PROXY_USER'),
  http_proxypass: ENV.fetch('PROXY_PASSWORD'),
  headers: { 'Authorization' => "Bearer #{ENV.fetch('API_TOKEN')}" },
  open_timeout: 5,
  read_timeout: 15
)
puts response.code

Ο κεντρικός υπολογιστής και η θύρα του διαμεσολαβητή προσδιορίζουν τον ενδιάμεσο. Το όνομα χρήστη και ο κωδικός του διαμεσολαβητή επαληθεύονται εκεί. Η κεφαλίδα Authorization ανήκει στο API, του οποίου ο λογαριασμός μπορεί να είναι εντελώς διαφορετικός.

Για διαμεσολαβητή χωρίς έλεγχο ταυτότητας, παραλείψτε τα http_proxyuser και http_proxypass. Για δημόσιο αίτημα API σε επιτρεπόμενη δημόσια διαδρομή, πάρτε διεύθυνση HTTP από τη λίστα διαμεσολαβητών HTTP χωρίς να κρατάτε διαπιστευτήρια διαμεσολαβητή ούτε στο αίτημα ούτε στις προεπιλογές της κλάσης. Το πεδίο κεντρικού υπολογιστή περνά ως διεύθυνση διαμεσολαβητή στο Net::HTTP· δώστε το όνομα κεντρικού υπολογιστή χωριστά από τη θύρα του, όχι URL προορισμού ή URL PAC.

Μια κλάση περιτυλίγματος που περιλαμβάνει το HTTParty μπορεί αντ' αυτού να χρησιμοποιήσει τη μέθοδο κλάσης http_proxy για να ορίσει προεπιλογές. Οι επιλογές αιτήματος υπερισχύουν αυτών των προεπιλογών για την κλήση που τις παρέχει.

Αυτό περιγράφει τον προεπιλεγμένο προσαρμογέα σύνδεσης του HTTParty. Ένας προσαρμοσμένος connection_adapter είναι υπεύθυνος για την ερμηνεία των επιλογών του, οπότε εξετάστε αυτόν τον προσαρμογέα όταν μια έγκυρη ρύθμιση φαίνεται να αγνοείται. Διαβάστε την κατάσταση HTTP χωριστά από τα αναλυμένα δεδομένα API· η επιτυχής ανάλυση JSON δεν είναι αποτέλεσμα ελέγχου ταυτότητας.