در AWS SDK for Java 2، پیاده‌سازی HTTP را که کلاینت همگام SQS استفاده می‌کند پیکربندی کنید. یک ترابری UrlConnection را می‌توان با یک واسطه صریح ساخت:

import java.net.URI;
import software.amazon.awssdk.http.urlconnection.ProxyConfiguration;
import software.amazon.awssdk.http.urlconnection.UrlConnectionHttpClient;
import software.amazon.awssdk.regions.Region;
import software.amazon.awssdk.services.sqs.SqsClient;

var httpBuilder = UrlConnectionHttpClient.builder()
    .proxyConfiguration(ProxyConfiguration.builder()
        .endpoint(URI.create("http://proxy.example.net:8080"))
        .build());

var sqs = SqsClient.builder()
    .region(Region.US_EAST_1)
    .httpClientBuilder(httpBuilder)
    .build();

از تنظیمات منطقه و اعتبارنامه‌های برنامه استفاده کنید. ترابری url-connection-client باید همراه با ماژول SQS در پروژه موجود باشد.

URI پروکسی واسطه را مشخص می‌کند؛ فهرست پروکسی HTTP نامزدهای عمومی را ارائه می‌دهد، در حالی که SqsClient همچنان نقطه پایانی SQS خود را به‌طور عادی انتخاب می‌کند. وقتی واسطه آن‌ها را می‌خواهد، نام کاربری و گذرواژه را به builder مربوط به ProxyConfiguration اضافه کنید.

وقتی به builder سرویس یک builder کلاینت HTTP بدهید، SDK چرخه عمر کلاینت HTTP حاصل را مدیریت می‌کند. وقتی کار تمام شد sqs را ببندید. برنامه‌ای که در عوض یک کلاینت HTTP از پیش ساخته‌شده فراهم می‌کند، مالک چرخه عمر آن کلاینت مشترک است.

نمونه‌های AmazonSQSClientBuilder و ClientConfiguration متعلق به SDK Java 1 هستند. واردکردن‌ها و builder ترابری را با نسخه اصلی SDK که برنامه استفاده می‌کند هماهنگ کنید.

مقالات مرتبط