مسیر را هنگامی که بارگذاری WSDL به آن نیاز دارد به سازنده کلاینت suds-community بدهید:

from suds.client import Client

client = Client(
    'https://service.example/soap?wsdl',
    proxy={
        'http': 'http://proxy.example:8080',
        'https': 'http://proxy.example:8080',
    },
)

کلیدهای نگاشت، طرح‌واره‌های مقصد هستند؛ هر دو می‌توانند به یک واسط HTTP یکسان اشاره کنند. برای یک آزمون عمومی SOAP که واسط عمومی بدون احراز هویت را مجاز می‌داند، از نامزدهای فهرست پروکسی HTTP برای آن نشانی‌های پروکسی HTTP استفاده کنید. درون‌ریزی‌ها و طرح‌واره‌های WSDL نیز ممکن است در حین ساخت واکشی شوند. set_options بعدی می‌تواند بر کار بعدی اثر بگذارد، اما سازنده‌ای را که پیش‌تر شکست خورده ترمیم نمی‌کند.

لایه انتقال نگهداری‌شده یک ProxyHandler صریح urllib از نگاشت خود می‌سازد. نگاشت خالی با کشف خودکار پروکسی پیش‌فرض متفاوت است، پس محیط صادرشده‌ای که در یک برنامه کوچک urllib کار می‌کند لزوماً Suds را کنترل نمی‌کند.

از نگاشت برای مسیر ثابت استفاده کنید. برای سیاست سیستمی وابسته به مقصد، یکپارچه‌سازی انتقالی را برگزینید که آگاهانه آن را حفظ می‌کند. جایگزینی هر کنترل‌کننده با فهرست خالی می‌تواند رفتار احراز هویت تخصصی را از دست بدهد.

opener سفارشی عرضه‌شده باید خودش مسیر موردنظر را حمل کند. نصب opener سراسری جایگزین opener خصوصی موجود نمی‌شود؛ لایه انتقالی را که این کلاینت SOAP در واقع استفاده می‌کند پیکربندی کنید.

مقالات مرتبط