خروجی‌های پروکسی را جدا از تکثیرها بشمارید

سه تکثیر پروکسی پشت یک درگاه مترجم می‌توانند همچنان یک خروجی عمومی را آشکار کنند. آدرس‌های خصوصی کانتینرها هویتی را که در مقصد دیده می‌شود تعیین نمی‌کنند.

client → published service → proxy replica → egress/NAT → destination

نقشه را در دو بخش دنبال کنید. سرویس منتشرشده انتخاب می‌کند که مشتری چگونه به یک تکثیر برسد. مسیر خروج و NAT آدرس مبدأ اتصال بعدی آن تکثیر را انتخاب می‌کنند.

شبکه مسیریابی Docker Swarm ترافیک را روی یک درگاه سرویس منتشرشده می‌پذیرد و آن را به یک وظیفه فعال می‌فرستد. این کار توزیع ورود و تغییرات جای‌گذاری وظایف را پشتیبانی می‌کند؛ اما به هر تکثیر یک خروجی عمومی مجزا اختصاص نمی‌دهد.

اگر خروجی‌های مجزا لازم است، مسیرها و آدرس‌های واقعی آن‌ها را طراحی کنید، مانند میزبان‌های جداگانه مسیریابی‌شده یا درگاه‌های خروجی تخصیص‌یافته، سپس هویت‌های بیرونی مشاهده‌شده را بشمارید.

جایگزینی یک تکثیر جریان‌های زنده آن را نیز جایگزین می‌کند

یک تونل CONNECT برقرارشده به یک فرآیند پروکسی تعلق دارد. وظیفه‌ای دیگر نمی‌تواند هنگام جایگزینی آن فرآیند، وضعیت TCP و TLS مقصد را به‌صورت شفاف بازسازی کند. اتصال‌های دوباره را برنامه‌ریزی کنید و برای نگهداری، اتصال‌های دیرپا را تخلیه کنید.

احراز هویت مشتری و سیاست‌های مقصد را نیز به تکثیرها منتقل کنید. بررسی موفق درگاه توسط متعادل‌کننده بار محدودتر از مشتری مجازی است که پروتکل پروکسی موردنیاز را مذاکره می‌کند. ظرفیت، هویت خروجی و بقای اتصال الزامات جداگانه‌ای برای ارزیابی هستند.