وقتی فرایند آزمون C# برای رسیدن به سرویس Selenium راه‌دور به یک پروکسی پیش‌رو نیاز دارد، یک System.Net.WebProxy به اجراکننده فرمان‌های HTTP آن متصل کنید:

using System;
using System.Net;
using OpenQA.Selenium.Remote;

var commandProxy = new WebProxy("http://proxy.example:8080")
{
    Credentials = proxyCredentials
};
var executor = new HttpCommandExecutor(
    remoteWebDriverUri, TimeSpan.FromSeconds(60))
{
    Proxy = commandProxy
};

using var driver = new RemoteWebDriver(
    executor, browserOptions.ToCapabilities());

‏proxyCredentials حساب پروکسی موردنظر است، remoteWebDriverUri نشانی URI پیکربندی‌شده سرویس راه‌دور است، و browserOptions قابلیت‌های موجود مرورگر و ارائه‌دهنده را در خود دارد. وقتی واسطه نیازی به احراز هویت ندارد، Credentials را حذف کنید. در آن صورت، اگر سرویس WebDriver راه‌دور عمومی باشد و دسترسی از طریق پروکسی‌های عمومی مجاز باشد، فهرست پروکسی HTTP نامزدها را فراهم می‌کند.

ویژگی اجراکننده را پیش از ساخت RemoteWebDriver تنظیم کنید. ساخت درایور تبادل نشست راه‌دور را آغاز می‌کند؛ اجراکننده کلاینت HTTP زیربنایی خود را نخستین بار که لازم شود می‌سازد. تغییر بعدی ویژگی روشی قابل اعتماد برای جایگزینی گرداننده‌ای که آن کلاینت از پیش استفاده می‌کند نیست.

این مسیر فرمان‌های WebDriver را از اجراکننده به سرویس راه‌دور منتقل می‌کند. ترافیک وب خود مرورگر یک اتصال جداگانه است. اگر آن هم به پروکسی نیاز دارد، آن را از طریق قابلیت‌های مرورگر و با نقطه پایانی که از ماشین مرورگر در دسترس است پیکربندی کنید.

اعتبارنامه‌های پروکسی در واسطه احراز هویت می‌شوند. اعتبارنامه‌های سرویس راه‌دور هنوز به پیکربندی ورود یا قابلیت‌های پشتیبانی‌شده ارائه‌دهنده تعلق دارند.

مقالات مرتبط