به کلاینت پروکسی کش‌شده Flurl 4 یک نام پایدار بدهید

var client = clients.GetOrAdd(
    "proxy-east",
    "https://example.com",
    builder => builder.ConfigureInnerHandler(handler =>
        handler.Proxy = new WebProxy("http://203.0.113.10:8080")));

در اینجا clients همان IFlurlClientCache در Flurl 4 است. مسیر را پیش از جست‌وجو انتخاب کنید و به کلاینت قابل استفاده مجددش یک نام پایدار بدهید. برای درخواست‌های عمومی مجاز، فهرست پروکسی HTTP نامزدهایی برای نشانی WebProxy کنترل‌کننده درونی ارائه می‌دهد. استفاده مجدد از proxy-east با مقدار پروکسی جدید، پیکربندی مجدد کلاینتی که از پیش در آنجا نگه داشته شده، برای هر درخواست نیست.

از API کنترل‌کننده‌ای استفاده کنید که با نوع انتخاب‌شدهٔ برنامه مطابقت دارد؛ Flurl مسیر پیکربندی دیگری را برای SocketsHttpHandler مستند می‌کند.

مسیر انتخاب‌شده را در فرادادهٔ عملیات نگه دارید و از طریق کلاینت متناظرش فراخوانی کنید. انتخاب تصادفی هر بار که از یک کارخانه پرسیده می‌شود، در غیر این صورت می‌تواند به یک کار منطقی سیاست‌های ناسازگار بدهد.

کش را برای یک دامنهٔ برنامه مالک باشید و رشد آن را محدود کنید. فهرست پروکسی موقت متغیر می‌تواند کلاینت‌ها و منابع را انباشته کند؛ برای نام‌ها/گزارش‌ها از شناسه‌های مسیر ایمن به‌جای گذرواژه‌های جاسازی‌شده استفاده کنید.

این از رابط کش نام‌دار Flurl 4 استفاده می‌کند، به‌جای کپی کردن زیرساخت کارخانهٔ سفارشی قدیمی یا تغییر یک کنترل‌کنندهٔ فعال در طول درخواستی دیگر.