برای فضای نامی که از قبل در /run/netns/proxy-egress در دسترس است، این را در drop-in موجود سرویس اسکوئید ادغام کنید:

[Service]
NetworkNamespacePath=/run/netns/proxy-egress

سرویس را بعد از مؤلفه‌ای قرار دهید که فضای نام را می‌سازد. این تنظیم نه فضای نام را می‌سازد و نه واسط‌ها، نشانی‌ها یا مسیرهای آن را.

اکنون هم سوکت شنود و هم سوکت خروجی آنجا وجود دارند. کلاینت‌ها به مسیری به آن شنونده و به سیاست دسترسی حفظ‌شده‌اش نیاز دارند؛ loopback میزبان به‌طور خودکار loopback فضای نام نیست.

فایل‌های resolver به توجه جداگانه نیاز دارند. برخلاف ip netns exec، این تنظیم شبکه فایل‌های /etc/netns/NAME را روی مسیرهای معمولشان mount نمی‌کند. هنگامی که استقرار به فایل resolver فضای نام خود نیاز دارد:

BindReadOnlyPaths=/etc/netns/proxy-egress/resolv.conf:/etc/resolv.conf

از نشانی‌های resolver قابل دسترس از آن فضای نام استفاده کنید و آن‌ها را با قواعد موجود sandbox/سیستم فایل ادغام کنید. اتصال تنها نشانی مبدأ خروجی اسکوئید، فرایند را در این بافت قرار نمی‌دهد.

مقالات مرتبط