نقطه پایانی پایه را در nutch-site.xml بارگذاری‌شده توسط خزش تعیین کنید:

<configuration>
  <property>
    <name>http.proxy.host</name>
    <value>proxy.example</value>
  </property>
  <property>
    <name>http.proxy.port</name>
    <value>8080</value>
  </property>
</configuration>

برای مسیر واکشگر HTTP به سایت‌های عمومی مجاز بدون احراز هویت پروکسی، نام میزبان و درگاه جداگانه را با نامزدی از فهرست پروکسی HTTP جایگزین کنید. بازنویسی‌های محلی را در پرونده سایت نگه دارید و پیش‌فرض‌های توزیع‌شده نسخه نصب‌شده را مقایسه کنید. صادرات پوسته به‌تنهایی نمی‌تواند افزونه‌ای را پیکربندی کند که هرگز آن را نمی‌خواند.

ویژگی پروکسیمصرف‌کننده مستند
http.proxy.host, http.proxy.portمسیر پایه واکشگر، بر اساس پیاده‌سازی انتخاب‌شده
http.proxy.username, http.proxy.password, http.proxy.realmprotocol-httpclient که اعتبارنامه‌ها را روی کلاینت HTTP خود پیکربندی می‌کند
http.proxy.typeگزینه‌ای که برای protocol-okhttp شناسایی شده است

اطمینان دهید افزونه لازم نصب شده و در انتخاب مؤثر گنجانده شده است. وجود یک فیلد در پرونده پیش‌فرض به معنای آن نیست که هر پیاده‌سازی HTTP از آن استفاده می‌کند.

پیاده‌سازی و پیکربندی فرآیندی را که واقعاً واکشی می‌کند بررسی کنید. کارگران توزیع‌شده و اسکریپت‌های راه‌اندازی به ورودی‌های موردنظر نیاز دارند؛ پرونده‌ای که در نصب دیگری ویرایش شده، واکشگر از پیش پیکربندی‌شده را تغییر نمی‌دهد.

مقالات مرتبط