ConnectPort مقصد درخواستی داخل CONNECT را بررسی می‌کند، نه شنونده‌ای که کلاینت را می‌پذیرد:

شماره نمونهنقش
8888شنوندهٔ ورودی Tinyproxy.
443یک پورت مقصد رایج HTTPS.
80 در یک CONNECT ردشدهمقصدی که کلاینت واقعاً درخواست تونل کردن آن را داشت.

اجازهٔ صریح برای مقصد رایج HTTPS این است:

ConnectPort 443

احراز هویت و محدودیت‌های کلاینت را حفظ کنید. راهنمای Tinyproxy هم فهرست غایب پورت‌ها و هم تنظیم ویژهٔ غیرفعال‌سازی CONNECT را تعریف می‌کند. حذف یک فهرست محدودکننده می‌تواند دسترسی را گسترده‌تر کند.

اگر پورت درخواستی شما را شگفت‌زده کرد، دربارهٔ اختیار CONNECT و توالی پیش از آن بخوانید. HTTP ساده روی پورت 80 فقط به‌خاطر دخالت یک پروکسی به CONNECT نیاز ندارد. کلاینت ممکن است آگاهانه سرویس دیگری را تونل کند یا از حالتی ناخواسته استفاده کند؛ فرض نکنید هر CONNECT به پورت 80 از تغییرمسیر یک وب‌سایت آمده است.

یک پورت HTTPS اضافی مشروع به اجازهٔ تنگ خودش نیاز دارد. باز کردن همهٔ مقصدها پنهان می‌کند که آیا کلاینت درخواست موردنظر را انجام داده است. پیش از تغییر سیاست، هدف واقعی را از شنوندهٔ پروکسی جدا نگه دارید.

مقالات مرتبط