Eitt .NET-socket krevur eina SOCKS-handilsogn
Greið frá, hvat eitt rætt .NET TCP-socket má gera, áðrenn bytini hjá tólini kunnu ferðast gjøgnum eina SOCKS-proxy.
At vísa Socket.Connect() ímóti einum SOCKS-ambætara letur upp eina TCP-sambinding til tann ambætaran. Næstu bytini mugu kortini tala SOCKS. Um tú sendir protokollina hjá tólini beinanvegin, verður ambætarin staddur og bíðar eftir einum øðrum samtali.
Við SOCKS5 fevnir sambindingin um háttar-samráð, eina möguliga valda samsannan og eina fyrispurning sum nevnir málið. Bert eitt eydnukent svar letur upp leiðina fyri bytini hjá tólini. Hesi stig eru skilgreind í RFC 1928.
Halt samráðið í sambindingarlagnum
Eitt tól við sínari egnari TCP-protokoll kann brúka ein proxy-vitandi tengil, sum letur eina uppsetta streym aftur. Restin av tólinum les og skrivar so gjøgnum tann streymin. Ein tengil má taka hædd fyri partvís lesingum, ymiskum longdum á adressum, samsanningsmistøkum og einum tíðarfreist fyri samráðið.
Ein hondskrivað útførsla, sum les eina buffer av fastari stødd og býttar sær eydnu, er breysk. TCP varðveitir ikki markini á SOCKS-boðskapunum. Les tað fullkomna svarið, sum verður lýst av adressuslagi tess, áðrenn tú byrjar protokollina hjá tólinum. Ein .NET 7+ CONNECT-svarlesari vísir hetta stigið.
Um eitt viðhildið bókasavn longu veitir henda sambindingarlag, kanna tá stuðlaðu SOCKS-útgávurnar, samsanningshættirnar og málrammuna tess. Ein tíggju ára gomul forumleinkja er ein byrjan til at kanna og ikki prógv fyri núverandi samsvar.
Stillingin av HTTP-klientinum hevur sín egna ummøti
Proxy-stillingin hjá einum HTTP-klienti stillir tann HTTP-klientin. Hon broytir ikki hvørt rætt socket í ferlinum. Socket-API tekur ímóti einum netverksendapunkti og letur hægri stigs samráðið eftir til kallaran.
Fyri eina krypteraða protokoll hjá tólinum, ger tess TLS-handilsogn eftir at proxy-tunelin er settur upp. Vátta samleikan av ætlaða málinum á tí stigi. Proxy-samsannning og mál-samsannning verða verandi aðskild, hóast tær brúka sama undirliggjandi streymin.