Proxy-stillingar í AngleSharp.Io við HttpClientRequester

Innlesarin í AngleSharp letur niðurhal til skráðar umbønir. Við AngleSharp.Io setur tú eina proxy-vituga HttpClientRequester greitt á:

using AngleSharp;
using AngleSharp.Io.Network;

var handler = new System.Net.Http.HttpClientHandler
{
    UseProxy = true,
    Proxy = new System.Net.WebProxy(
        "http://proxy.example.net:8080")
};
var http = new System.Net.Http.HttpClient(handler);
http.DefaultRequestHeaders.UserAgent.ParseAdd("ExampleReader/1.0");

var configuration = Configuration.Default
    .With(new HttpClientRequester(http))
    .WithDefaultLoader();

var context = BrowsingContext.New(configuration);

Nýt hendan samhengið til ætlaðu OpenAsync-navígeringina. Eitt endapunkt úr HTTP-proxy-listanum kann at veita WebProxy-adressuna til almennar netniðurhalingar. Halt tí undirliggjandi HTTP-klientin livandi til hetta arbeiðið og slepp tí, ið tú eigur, eftir tað.

WithRequesters er eitt alternativ, sum skrásetur tær umbønir, ið eru tøkar frá AngleSharp.Io. Set tað ikki saman við fleiri hondvirkaðum HTTP-umbønum, uttan at val teirra er ætlað. Ein proxy, ið er sett á eina umbøn, setur ikki eina aðra íverkseting, ið verður vald til eina umbøn.

Serstakar standard-høvd á http hoyra til máll-umbønina. Høvdvirði, ið lýsa eina umbønarkropp, eisini Content-Type, eiga at passa við ta umbønina heldur enn at verða treyðað globalt á hvørt niðurhal.

Skráset umbønina áðrenn WithDefaultLoader, so innlesarin kann nýta ætlaðu HTTP-tænastuna í staðin fyri at leggja sína standard til, tá eingin er til.