Eftir at ein WinHTTP-fyrispurningur hevur fingið 407, nýt WinHttpQueryAuthSchemes at kanna teir bjóðaðu hættirnar og vel ein, sum klienturin og kontan stuðla. Set váttanina á tann fyrispurningin:

WinHttpSetCredentials(
    requestHandle,
    WINHTTP_AUTH_TARGET_PROXY,
    selectedScheme,
    proxyUser,
    proxyPassword,
    nullptr);

Síðsta avmarkaða argumentið má vera null. Kanna ta boolsku úrslitið og, um tað miseydnast, GetLastError. Eydna merkir, at API-ið góðtó stillingina, ikki at proxy-ið góðtó innritanina.

Send aftur gjøgnum eina stýrda sannpróvingarstreym og kanna svarini. Tak mark á endurtøkur; ein longu brúktur fyrispurningskroppsstreymur má kunna spælast aftur, um gerðin verður endurtikin. Ein 401 frá málinum brúkar WINHTTP_AUTH_TARGET_SERVER, øðrvísi enn hetta proxy-málið.

Hesar váttanir galda fyri ein einasta fyrispurning. WinHTTP ger tær ikki til eitt vanligt váttanargoymslu fyri seinni fyrispurningar. Endurnýttar sannpróvaðar sambindingar kunnu fyribils fjala aðra avbjóðing, so tólini má framvegis viðgera komandi avbjóðingar.

Halt proxy-valið skilt frá. Ein adressustreingur við váttan kemur ikki í staðin fyri hetta fyrispurningahandfar-API-ið, eins og at koma væl til endapunktin ikki fullførar sannpróving.

Skyldar greinar