Eitt API kann móttaka eitt bearer-tok og miseydnast, tá metadáta og undirskriftarlykil tænastunnar verða heintað. Set tað JWT bearer-skipanina eftir verandi skráseting og áðrenn fyrispurningarnar:

using System.Net;
using Microsoft.AspNetCore.Authentication.JwtBearer;

builder.Services.Configure<JwtBearerOptions>(
    JwtBearerDefaults.AuthenticationScheme, options =>
    {
        options.BackchannelHttpHandler = new HttpClientHandler
        {
            UseProxy = true,
            Proxy = new WebProxy("http://proxy.example:8080")
        };
    });

Samsvara tí skrásettu nevndini; er hon øðrvísi enn vanligi Bearer, brúka veruliga nevndið. Varðveit Authority, Audience og verandi tok-parametrar. Ein almenn metadáta- og undirskriftarlykil-endapuntur kann brúka ein valmøguleika úr HTTP-proxy-listanum til hesa WebProxy-URL uttan konto, tá atgongd gjøgnum almennar proxyar er loyvd.

Í vanligari uppseting ger post-configuration backchannel úr hesum handler. Um ein fullur Backchannel ella sergjørdur ConfigurationManager longu veitir heintaran, set tá heldur tað objektið. Handler-eindin yvirskrivar ikki bæði.

Set eina og hvørja proxy-konto á WebProxy áðrenn brúk, ikki við at broyta Proxy inni í SendAsync. Varðveit issuer, audience, undirskrift, lívstíð og eyka validatørir. OIDC-innritan og serstøk tok-innheinting varðveita egnar HTTP-leiðir.

Skyldar greinar