Vel Chromote sína proxy áðrenn Chrome byrjar

Ein Chromote-setan tosar við ein Chrome-prosess. Kagaumbønirnar fylgja proxy-uppsetningini hjá tí prosessinum, so set greinarnar, áðrenn tú skapar hann:

args <- c(
  chromote::get_chrome_args(),
  "--proxy-server=http://proxy.example:8080"
)
browser <- chromote::Chrome$new(args = args)
controller <- chromote::Chromote$new(browser = browser)
session <- chromote::ChromoteSession$new(parent = controller)

Hetta varðveitir tær verandi sjálvvaldu greinarnar hjá Chromote og setur HTTP-oyrnarnar afturat; eitt endapunkt úr HTTP-proxy-listanum kann fylla dømis-URL-ina fyri loyvda almennan kaga. Brúka heldur eina socks5-URL, bert tá ið endapunktið veruliga tosar SOCKS5. Taka eina mótstríðandi verandi proxysklara burt, tá ið greinavektorurin verður settur saman.

Framkvæm tær ætlaðu CDP-handlingarnar gjøgnum session, og lat so setuna, stýraran og tann cigdna kagann aftur sum part av R-arbeiðisrúmingini. Ein R-rúmingarleið í try/finally-stíli er nyttig, um kagað reisir eina villu.

Fyri nýtslusambond, sum brúka felags sjálvvalda kagann hjá Chromote, broytir set_chrome_args sjálvvalini fyri komandi kagabygging. Tað byrjar ikki ein verandi prosess umaftur. At skapa eitt greiniligt Chrome-objekt, sum omanfyri, ger ogn og byrjanartíð sjónliga.

R sítt egna http_proxy- ella https_proxy-umhvørvi kann seta ein R-niðurtøkudekk uttan at broyta henda kagann. Somuleiðis setur broyting av Chrome-leiðini ikki eitt serstakt R API-kall. Greina, hvør síða av CDP-sambandinum sendir umbønina.