Set Retrofit-proxy upp gjøgnum OkHttpClient

Lat Retrofit fá ein uppsettan OkHttpClient, meðan grund-URL’in hjá API’num enn vísir á tænastuna.

Set framsendingar-proxy’ina upp í OkHttp, og lat so sama klientin til Retrofit:

import java.net.InetSocketAddress;
import java.net.Proxy;
import okhttp3.OkHttpClient;
import retrofit2.Retrofit;

Proxy proxy = new Proxy(
    Proxy.Type.HTTP,
    new InetSocketAddress("proxy.example", 8080));

OkHttpClient http = new OkHttpClient.Builder()
    .proxy(proxy)
    .build();

Retrofit retrofit = new Retrofit.Builder()
    .baseUrl("https://api.example/")
    .client(http)
    .build();

Henda brotini byggir flutningslagið og Retrofit-fyrilkað. Áðrenn build skalt tú leggja tær umskara- og kallsadapter-verksmiðjur, sum forritið tørvar, afturat hesum byggjaranum og síðani skapa tænastu-interface’ið úr hesum fyrilka.

Lat baseUrl vísa á veruligu API-tænastuna. Setur tú proxy-URL’ina har, broytir tú HTTP-málið; tað setir ikki proxy-samráðing upp. Grund-URL’in varðveitir eisini krav Retrofit um ein endaligan skástrik. Ein loyvd roynd av almennum API uttan proxy-autentisering kann taka eina HTTP-adressu úr listanum við HTTP-proxyum til tað serstaka Proxy-objektið.

Ein greiður OkHttp-proxy hevur forgang fram um ProxySelector sín. Brúka hetta, tá klienturin skal hava eina fasta millumgongu. Forrit, ið tørva routing, sum er treytað av málinum, eiga heldur at sniðgeva tað politikkina gjøgnum tann stuðlaða selektorin.

Um tænastu-interface’ið longu er skapað úr einum øðrum Retrofit-fyrilka, flytir byggingin av hesum nýggja fyrilka ikki umbønirnar hjá tí gamla interface’num. Halt tann uppsetta klientin, Retrofit-fyrilkað og tænastu-objektið á sama byggileið.

Fyri ein proxy við autentisering vísir OkHttp proxyAuthenticator avmarkað frá mála-autentikatorinum. Set hann upp á OkHttp-byggjaranum, tá tað er neyðugt, og lat so hin klára klientin til Retrofit. Fyri ein proxy við Basic-autentisering, brúka avmarkaða viðgerð av proxyAuthenticator-royndum.

Skyldar greinar