Ger ein lokalan SOCKS-proxy við SSH
Nýt dynamiska OpenSSH-framsending á 127.0.0.1, halt tilgongdina koyrandi í setuni og skil ein virknan lurtara frá einum atkomuligum máli.
Við loyvdari SSH-atgongd til ein servara kann OpenSSH gera ein SOCKS-lurtara á tíni teldu. SSH-sambindingin ber framsenda trafikkin, og fjarservarin setur samband við málið.
Ein lurtari bert á loopback
ssh -N -T -o ControlPath=none -o ForkAfterAuthentication=no -o ExitOnForwardFailure=yes -D 127.0.0.1:1080 [email protected]Skift kontu og vertnavn út. SSH-servarin má loyva framsending; umsitarin kann avmarka framsending og mál óheft av innriting á kontuna.
-D ger dynamiska framsending, og tann týðiliga loopback-adressan avmarkar lurtaran til hesa telduna. -N koyrir ongi boð á fjarservaranum, og -T gevur ongan pseudoterminal. ControlPath=none sleppur undan einum verandi deilingar-master, og ForkAfterAuthentication=no heldur hetta kallið í forgrundini.
Halt tilgongdina koyrandi, meðan tú nýtir proxyn. Er portur 1080 upptikin, vel ein annan óbrúktan høgan port og dagfør klientin. ExitOnForwardFailure=yes fær SSH at enda, um lurtarin ikki kann gerast.
At nýta SOCKS-endapunktið
curl --proxy socks5h://127.0.0.1:1080 --noproxy '' --connect-timeout 5 --max-time 15 https://example.com/Henda umbønin let SOCKS5 taka sær av vertnavninum hjá málinum. Onnur forrit krevja egna SOCKS-uppseting; ein HTTP-proxy-teigur kann ikki tosa SOCKS við henda lurtaran.
At kanna hvør tilgongd eigur portin:
ss -ltnp 'sport = :1080'Tann ætlaða SSH-tilgongdin eigur at hava ein loopback-lurtara. Ein umbøn ígjøgnum hann kannar, um fjarservarin eisini røkkur málinum. Nýt eitt mál undir tínari stýring, tá tú skalt kanna útgangin, sum varð sæddur.
Livitíð hjá setuni
Ctrl-C letur SSH-tilgongdina, lurtaran og framsendu sambindingarnar aftur. Ein brotin SSH-sambinding ger eisini proxyn óatkomuligan.
ExitOnForwardFailure kannar uppsetingina. Tað endar ikki SSH hvørja ferð, ein seinni sambinding til málið miseydnast; kanna tí setuna, lokala portin og málumbønina hvør sær.