Sjálvgildar proxy-innlatingar í IIS hoyra til effektiva identitetin hjá arbeiðaranum, ikki stjóranum, ið setur í verk applikatiónina. NetworkService vísir innlatingar telduna á netinum; identitetir í applikatiónspoolum hava eisini skjalfesta atferð sum maskinukonto. Í hóskandi økismøguleikum kann proxyið síggja DOMAIN\WEBSERVER$.

Skráset applikatiónspoolin, tann uppsetta identitetin og eina hvørja persónliggerð í netverkskallinum. Samanber tað við prógvini hjá proxyinum fyri sama endapunt og somu avbjóðing. Eitt lokalt poolkontonavn og tann fjaru netverksidentitetin eru tvær ymiskar eygleiðingar.

Um politikkurin við vilja loyvir maskinukontuni, veit tá atgongdina við vilja. Um ein serstakur tænastukonto er kravd, veit hana gjøgnum tann stuðlaða innlatingarháttin í útleggingini. At flyta allan poolin yvir á eina serrættindis interaktiva konto bara fyri at endurgera eina gongd á skriviborðinum broytir nógv meira enn proxy-innlatingina.

Autentiseringarskitsan má stuðla tí valda identitetinum. Sjálvgildar Windows-innlatingar kunnu luttaka í stuðlaðari integreraðari autentisering; tær gera ikki eitt Basic brúkaranavn/loyniorð fyri eina óviðkomandi konto.

Kanna bæði leiðarval og innlatingar. Ein tænasta kann velja eina aðra proxy-uppsetning áðrenn autentisering. Eitt 407 er bert nyttugt, tá tað er bundið at veruliga endapunktinum, kontuni og tí kunngjørdu skitsuni hjá arbeiðaranum.

Skyldar greinar