Fyrsta URL kann vera HTTPS og umstillað URL HTTP. Vel agentin eftir málinum í hvørjari fyrispurning, í staðin fyri at binda ein agent til fyrstu URL.

Til innflutta node-fetch-pakkan í eini ESM-applikatjón, gev ein funktjón:

import fetch from 'node-fetch';
import { HttpProxyAgent } from 'http-proxy-agent';
import { HttpsProxyAgent } from 'https-proxy-agent';

const proxyUrl = 'http://proxy.example:8080';
const httpAgent = new HttpProxyAgent(proxyUrl);
const httpsAgent = new HttpsProxyAgent(proxyUrl);

const response = await fetch('https://api.example/', {
  agent: url => url.protocol === 'http:' ? httpAgent : httpsAgent,
});

Skift út API-URL og proxy-endapunkt. Til eitt alment API, ið er loyvt gjøgnum ein almennan millummann, veitir HTTP-proxy-listin kandidatar til proxyUrl. Báðir agentarnir kunnu brúka sama HTTP-proxy-listaran; nøvn teirra vísa til fyrispurningin til málið.

URL sendur til veljaranValdur agentur
https://…httpsAgent
http://…httpAgent

Funktjónin velur tí enn tann samsvarandi agentin, um ein umstilling broytir protokollið hjá málinum. proxyUrl lýsir framvegis millummanninum, óheft av tí avgerðini.

Ger agentarnar eina ferð til arbeiðsbyrðuna og brúka teir aftur. Viðgerð tað afturgivna støðið og les svar-kroppin í kallandi kóðanum. Hetta agent-samskiftið hoyrir til node-fetch; innbygda fetch hjá Node brúkar eitt annað transport-samskifti.

Skyldar greinar