Ein vantandi SOCKS-treyt er ein trupulleiki við lokalu Python-uppsetingini. Requests og HTTPX brúka ymiskar valfríar pakkar, so legg viðbótina inn til klientin sum skriptið innflytur.

Requests

uv add 'requests[socks]'
uv run python -c 'import requests, socks; print(requests.__version__)'

Requests brúkar PySocks. Tá treytin er løgd inn, letur ein proxy-URL við socks5h:// SOCKS-proxyinum DNS hjá málinum. Endapunkturin sjálvur skal veita SOCKS-tænastu.

HTTPX

uv add 'httpx[socks]'
uv run python -c 'import httpx, socksio; print(httpx.__version__)'

HTTPX brúkar socksio; at leggja requests[socks] inn veitir ikki viðbótina hjá HTTPX.

Longu lagt inn?

Terminalur, IDE, notebook-kjarni og tíðarsett arbeiði kunnu brúka ymisk Python-umhvørvi. Kanna tulkin sum koyrir skriptið ið miseydnast:

uv run python -c 'import sys; print(sys.executable)'

Koyr innflutningskanningina í sama umhvørvi. Tá hon eydnast, royn fyrispurningin aftur við avmarkaðari bíðitíð; seinni sannprógvunar-, sambands- ella SOCKS-svarfeilir viðvíkja sjálvum sambandinum. Tørvar tær almennar endapunktir til næstu roynd, hygg í listan við SOCKS5-proxyum og halt klientin í samsvarandi SOCKS-støðu.

Skyldar greinar