connect-hendingin í Node-socketinum sigur tær, at TCP náddi proxyini. Hon sigur ikki, at proxyin hevur opnað samband til málið.

Ein SOCKS5-tænari væntar metodusamráðing, eina valda váttan og eina málsumbøn, áðrenn nýtslusamferðslan fer fram. Um tú sendir eina HTTP-umbøn beinleiðis, kann tænarin lata sambandið aftur. Ein seinni skriving kann tá skapa EPIPE.

EPIPE einsamalt prógvar ikki, at handshake-ið manglar. Tað sigur frá eini skriving til eitt samband, har mótparturin ikki longur tekur við hesi samskifti. Les fyrri hendingarnar og svarini frá protokollinum fyri at finna út, hví mótparturin lat aftur.

Nýt ein connector, sum fremur fullu SOCKS-umsjónina. Fyri kjarna-HTTPS-klientin í Node kann ein SOCKS-vitandi agent fremja ta samráðingina áðrenn TLS til málið. Um tú fremur umsjónina sjálv/ur, savna dáta eftir feltlongdum protokollsins. Tað er ikki vist, at ein data-hending inniheldur eitt fullkomið svar, og tann aftursenda bundna adressin nýtist ikki at passa við eina harðkodaða bytelínu.

Skráset feilhandfaring, áðrenn tiltakið kann miseydnast, varðveit sambandsstigið í feilfráboðanini og send málsprotokollina fyrst, tá samráðingin er eydnast. At grípa feilin forðar eini óhandfarinari hending; tað bøtir ikki eina ógilda umsjón.

Skyldar greinar