npm væntaði JSON. Proxy sendi eina HTML-síðu.
Ein registry-parsefeilur kann vera sjónligt úrslit av innritingar- ella feilsíðu hjá einum proxy. Kanna svarið, áðrenn tú skiftir pakkumetadata ella reinsar caches.
Ein npm-feilur, sum nevnir óvæntað HTML, er verdur at lesa bókstavliga. Svarið kann vera ein innritingarsíða hjá proxyinum, ikki ein skemmdur pakki.
Kanna status, innihaldslag og ein redigeraðan byrjan av svarinum. Eitt 407 vísir á eina autentiseringsavbjóðing hjá proxyinum. Ein merkt HTML-síða við atgongd noktað kann eisini avdúka ein millumlið, sjálvt tá sjónliga feilurin fókuserar á JSON-parsing.
Váttað tann uppsetta registry og valda proxy. Hesi eru ymiskar adressur: npm spyr registry um pakkudata og kann brúka ein proxy at flyta tað umbøðið.
Rætta leiðina ella autentiseringsstigið, sum framleiðir síðuna. At reinsa pakkucache kann ikki gera eitt avvíst umbøði til eitt loyvt umbøði. Somuleiðis veitir at sløkkja TLS-vátting ikki ein manglandi proxy-konto.
Varðveit tann upprunaliga diagnostiska tekstin eftir at hava redigerað credentials. “Unexpected token” er minni nyttugt enn HTTP-svarið, sum greiðir frá, hví tey væntaðu registry-datuni ongantíð komu.