Ein klientur ger eina HTTP-umbon klára, og ein framproxy kann broyta hesi boðini áðrenn hann sendir tey víðari. Ákvøðni staðurin er har sum tann víðarisenda útgávan verður eygleiðandi.

EygleiðingarstaðurBoð tøk har
Umbonarobjekt klientinsUmbonin sum er klárgjør til fyrsta stig
Umbonarlogg upprunans ella ekkohandterariUmbonin sum verður móttikin eftir víðarisending
Svarheaders klientinsSvarið sum verður móttikin á afturvegnum

Fyri eina stýrda kanning, brúka eitt endapunkt sum tú stýrir og sum skrásetur ella sendir móttiknu umbonarheaders aftur. Gev umbonini eitt kennimerki so upprunaskráin kann knýtast at teirri ávísnu klienthandlingini.

Í eini applikatión bygd á WebClient lýsir ResponseHeaders tí aftursendu svarinum. Tað er ikki ein skráseting av umbonini frá proxyinum til ákvøðna staðin. Ein servari kann velja at endurtaka umbonarupplýsingar í svarabúkinum, men tað er atferð hjá applikatiónini.

Um vegurin hevur fleiri millumlið, sær ákvøðni staðurin teirra samanløgdu víðarisendingarávirkan. Bara tað at ein header er til staðar, knýtir ikki eina broyting at einum ávísnum stigi. Fyri serstøk API-felt lýsa reglurnar fyri víðarisending og Connection-feltið, nær broyting er væntað.

Ein vanligur HTTPS CONNECT-tunnil leggur eina aðra mark: tann innara HTTP-umbonin er krypterað millum klient og heimasíðu. Ein millumleiðandi proxy kann ikki rætta tær krypteraðu headers. Headers í CONNECT-skiftinum hoyra til tað serstaka skiftið, meðan ein stýrdur TLS-kanningarpoxy hevur eina aðra leiklut.

Skyldar greinar