Ein fjarkagi hevur tvær netleiðir: stýringarsambandið hjá Java til kagatænastuna og umbønir kagans til heimasíður. Set ta aðru á tí kontekstinum, sum tú stovnar.

Fyri eina Chromium-tænastu, sum vísir ein CDP-endapunt og loyvir nýggjar kontekstir:

import com.microsoft.playwright.*;
import com.microsoft.playwright.options.Proxy;

try (Playwright playwright = Playwright.create()) {
    Browser browser = playwright.chromium().connectOverCDP(cdpEndpoint);
    try {
        var options = new Browser.NewContextOptions().setProxy(
            new Proxy("http://proxy.example:8080")
                .setUsername(proxyUser)
                .setPassword(proxyPassword));
        try (BrowserContext context = browser.newContext(options)) {
            context.newPage().navigate("https://www.example.org/");
        }
    } finally {
        browser.close();
    }
}

cdpEndpoint er tann núverandi endapunturin, sum kagatænastan veitir. Toknið hjá tí og protokollin eru óheft av kontuni hjá framsendingarproxynum.

CDP-sambond virka bert við Chromium. Ein endapuntur við Playwright-protokoll brúkar í staðin connect; at broyta eitt URL-endaávirki uttan at kanna protokollina hjá tænastuni er ikki ein álítandi umsething.

Proxyn má vera atkomandi frá vertsheiminum hjá fjarkaganum. Ein loopback-lyttari á Java-maskinuni er ikki sjálvvirkandi atkomandi har. Stillingin hjá nýggja kontekstinum umsetur heldur ikki ein longu verandi sjálvgefandi kontekst ella WebSocket-sambandið hjá Java.

Skyldar greinar