Hví kunnu kaglar fjala Squid s HTTPS-blokkingarsíðu
Skilja hví ein kagli kann vísa sína egnu tunnerfeil í staðin fyri tað serstaka HTML, sum verður sent aftur fyri eina avvísta CONNECT-fyrispurning.
Serstaka blokkingarsíðan hjá proxy-ini sæst fyri eina HTTP-síðu. Fyri eina HTTPS-síðu vísir kaglin í staðin eina tunnerfeil. At skifta HTML-fyrimyndina út aftur broytir kanska einki.
Við einum týðiligum HTTP-proxy byrjar ein HTTPS-vitjan vanliga við CONNECT. Kaglin biður proxy-ið opna eina tunnil til ein host og port. Um Squid avvísir hesum fyrispurningi, byrjar TLS-sessjónin hjá síðuni ongantíð.
Avvísingin kann hava ein HTTP-status og svarinnihald. Tú kanst kanna hetta miseydnaða CONNECT-svarið við curl uttan at nýta feilsíðuna hjá kaglanum. Tað krevur ikki, at kaglin vísir tað veitta HTML sum vefsíðuna hjá málinum. Ein kagli kann kasta kroppin av CONNECT-feilinum og nýta sína egnu proxy-feilflatu; hin nágreina framsetingin er treytað av klientinum.
Um avvísingin hjá Squid longu inniheldur tað ætlaða deny_info-kroppin, broytir rætting av teksti, stílaark ella fíluviðurskiftum ikki, hvørja svarstig kaglin viðger. Halt avvísingarstøðuna og atgonguloggið tøkt fyri at staðfesta, um CONNECT var avvíst og hví. Ein vanlig kaglasíða kann fjala reglur sundurlíka, meðan proxy-ið handhevur regluna rætt.
At veita eina blokkingarsíðu inni í eini uppfangaðari HTTPS-sambandi er onnur arkitektur, sum fevnir um TLS-avslutning, klientatrúgv og váttpróvingagreiðslu. Hon verður ikki virkin gjøgnum at broyta deny_info, og ein serstøk fyrimynd gevur onga heimild at herma eftir tí blokkaðu síðuni. Vel henda designin bara um neyðugt; annars nýt tær tøku feilrapporteringarnar hjá klientinum og rakstrarloggini hjá proxy-inum.