java.net.PasswordAuthentication krijt in brûkersnamme en in tekenarray foar it wachtwurd. Jou de oarspronklike wachtwurdtekens troch:

var credential = new java.net.PasswordAuthentication(
    "proxy-user", "p@ssword".toCharArray());

De wearde is in foarbyldwachtwurd. Helje yn applikaasjekoades de echte tekens út de bedoelde boarne fan ynloggegevens.

In @ binnen dit wachtwurd is data, want it wachtwurd hat al syn eigen argumint. It omsetten nei p%40ssword foar de konstruktor jout in oar wachtwurd.

In proxy-URL hat in oare foarstelling fan ynloggegevens. Yn in URL lykas http://proxy-user:p%[email protected]:8080 heart de kodearde @ by de brûkersynformaasje, wylst de lettere @ dy ynformaasje fan de host skiedt. Dekodearje en kodearje neffens de ynterface dy't de wearde echt brûkt.

Shell-quoting, it escapen fan Java-stringliteralen en persintaazje-URL-kodearring lossen ek ferskate parsearproblemen op. Bepaal hokker laach de ynfier lêst ynstee fan de ynloggegevens hieltyd wer te kodearjen oant it gedrach fan in oanfraach feroaret.

Relatearre artikelen