Að rekja OmniAuth-innskráningu í gegnum milliþjón

Notandi ýtir á „Skrá inn“, kemur á síðu veitandans og snýr aftur í Rails. Næsta skref getur samt mistekist því það opnar nýja tengingu frá Rails-þjóninum.

browser → provider authorization page → browser callback to Rails
Rails   → provider token endpoint → Rails

Vafrinn fylgir heimildarendurbeiningunni með eigin netstillingum. Rails framkvæmir tákaskiptin á bakrásinni með HTTP-biðlarinum sem uppsetta OmniAuth-stefnan velur. Vinnsluferli á bak við fyrirtækjamilliþjón þarf þessa leið í beiðnum sínum til veitandans.

OAuth 1.0 hefur einnig þrep beiðnitákns á þjónshlið áður en notandinn heimilar aðgang. Auðkenningarkóðaflæði OAuth 2.0 hefur sín eigin tákaskipti eftir afturkallið. Nákvæm röð fer eftir stefnunni, en vafrinn og forritunarþjónninn eru áfram aðskildir upphafspunktar.

Finndu stillingar biðlarans

Fylgdu stefnunni að HTTP-biðlaranum sem sendir táknið og beiðnir til API veitandans. Notaðu skjalfesta milliþjónsvalkost þess biðlara. Sumar stefnur senda biðlaravalkosti til OAuth-safns; aðrar stilla HTTP-tengingu undir því. Valkostur sem ein stefna tekur er ekki sjálfkrafa sameiginlegur OmniAuth-valkostur.

Láttu heimildar-, tákna- og afturkallsvefslóðir veitandans lýsa raunverulegum þjónustum hans. Útstreymis-milliþjónninn er flutningsstilling til að ná veitandanum, ekki staðgengilsafturkallsfangið og ekki reitur sem bætist við færibreytur OAuth-beiðninnar.

Þegar þú rekir innskráningu, merktu síðasta lokna þrepið. Sýnd innskráningarsíða veitandans sannar að leið vafrans virkaði. Afturkall sem Rails tekur við sannar að vafrinn sneri aftur. Næsta tákabeiðni er staðurinn til að skoða milliþjónstengingu, áskorun eða svar veitandans frá Rails-ferlinu.