პაკეტების შესაქმნელად ჩამოსატვირთად გამოიყენეთ Docker-ის წინასწარ განსაზღვრული პროქსის შესატანი მონაცემები და დროებითი გზა Dockerfile-ის ENV-ში არ შეინახოთ. POSIX გამოძახებამ შეიძლება მიაწოდოს:

HTTP_PROXY=http://203.0.113.10:8080 \
HTTPS_PROXY=http://203.0.113.10:8080 \
docker build --build-arg HTTP_PROXY --build-arg HTTPS_PROXY .

შეცვალეთ დოკუმენტაციის endpoint. თუ --build-arg სახელების შემდეგ მნიშვნელობები გამოტოვებულია, ისინი ამ გამოძახების გარემოდან აიღება. შესაბამისი ARG დეკლარაციები საჭირო არ არის.

Docker ნაგულისხმევად ამ პროქსის არგუმენტებს build-cache დამუშავებიდან და docker history-დან გამორიცხავს. Dockerfile-ში პირდაპირი მითითება ქცევას ცვლის; დეკლარაციებს სხვა მაგალითის გამო ნუ დაამატებთ.

პროცესი მნიშვნელობებს მაინც იღებს. ავთენტიფიცირებული URL შეიძლება გაჟონოს დაბეჭდილი გარემოდან, ჟურნალებიდან, დაკოპირებული კონფიგურაციიდან ან შემდგომი იმიჯის ოპერაციებიდან. ENV გზა საბოლოო იმიჯის გარემოს ნაწილად აქცევს.

თუ ბრძანებას მგრძნობიარე მასალა სჭირდება, BuildKit-ის secret mount გამოიყენეთ. კრედენციალი მხოლოდ ამ ოპერაციით შემოფარგლეთ; mount არ დაბეჭდოთ და შიგთავსი იმიჯის ფენაში არ დააკოპიროთ.

ეს build-შესატანი მონაცემები არც daemon-ის ადრინდელ registry pull-ს და არც მიუწვდომელი remote builder-ის host-მარშრუტს არ აწყობს. შემდეგ საბოლოო იმიჯსა და აპლიკაციის კონფიგურაციაში მუდმივი პროქსის მნიშვნელობები შეამოწმეთ.

დაკავშირებული სტატიები