HttpWebRequest-Antworte tëschend Proxy-Ufroen fräiginn
Gitt alen HttpWebRequest-Antworten eng kloer Liewensdauer, sou datt widderholl Proxy-Ufroen Verbindungsressourcen net onbegrenzt halen.
using (WebResponse response = request.GetResponse())
{
response.GetResponseStream().CopyTo(destination);
}Halt all al HttpWebRequest-Antwort an engem Beräich, deen hir Notzung fäerdeg mécht an se fräigëtt. Hei ass destination den schreifbaren Ausgabestroum vun der Applikatioun; de using-Block fräigëtt d'WebResponse och wann d'Kopéieren feel schléit, ouni d'Eegentum un dësem Ausgab z'iwwerhuelen.
Datt eng Proxy-Ufro geléngt an déi nächst waarden, kann op onfäerdeg Äntwerten hindeiten, déi Verbindungsressourcen besetzen. Just eng WebResponse ze kréien, mécht hire Kierper net fäerdeg. Den Timeout vun der Ufro begrenzt d'Waarden, net d'Liewensdauer vun all Äntwert, déi schonn erhalen ass.
Wend déiselwecht Eegentum op Feeler un. Eng WebException kann eng Äntwert droen, déi Äre Code iwwerpréift; schléiss se no der Iwwerpréiwung. En Transportfeeler kann guer keng Äntwert hunn.
Fräiginn gëtt d'Ressourcen vun der Äntwert zréck, versprécht awer net an all Fall widderverwendbar Verbindungen. Protokoll, Server a Kierpernotzung si weiderhi wichteg.
Dëst betrëfft d'Ënnerhalt vum alen WebRequest-Stack. Follegt a méi neiem Code dem Äntwert/Stroum-Eegentum vum tatsächleche Client; fir HttpClient, halt Äntwerten an hirem Fräigabberäich, a ënnerscheet dëse Botzfeeler vun der Proxy-Authentifikatioun oder der Streckewiel.