An aktuelle Electron-Anwendungen gitt all kontospezifescher WebContentsView seng eege benannt Sëtzung. Wann d'App prett ass, kann en async Hëllefsprogramm am Haaptprozess eng Vue konfiguréieren:

const routeSession = session.fromPartition(partitionName);
await routeSession.setProxy({
  mode: 'fixed_servers',
  proxyRules: `http://${proxyHost}:${proxyPort}`,
});
const view = new WebContentsView({
  webPreferences: { session: routeSession },
});
view.webContents.on('login', (event, details, authInfo, callback) => {
  if (!authInfo.isProxy
      || authInfo.scheme.toLowerCase() !== 'basic'
      || authInfo.host !== proxyHost
      || authInfo.port !== proxyPort) return;
  event.preventDefault();
  if (details.firstAuthAttempt) callback(proxyUser, proxyPassword);
  else callback();
});

Gitt fir all isoléierte Kont een eegene partitionName a behält d'Lauschtervariabelen am Closure vun där Vue. En Numm ouni persist: erstellt eng Sëtzung am Späicher. D'Weiderbenotze vun der selwechter Partitioun benotzt bewosst hire Sëtzungszoustand weider.

Befestegt d'Vue un dat bestoend Fënster a navigéiert eréischt, wann hire Proxy an hire Handler prett sinn. De Code riicht sech no dem aktuelle login-Eventkontrakt, inklusiv firstAuthAttempt, a brécht eng ofgelehnt widderholl Versuch of, amplaz de selwechte Kont onendlech erëm ze schécken.

Den Handler kontrolléiert, datt d'Herausfuerderung vum virgesinnene Basic HTTP-Proxy kënnt. D'Login vun enger Websäit ass net gëlteg fir dës Umeldungsinformatiounen.

Proxy-Regelen wielen den Endpunkt; login liwwert de Kont. PAC-Dateien a manuell Proxy-Regelen droen d'Passwuert vun dësem Callback net selwer.

Dëst ass HTTP-Proxy-Authentifikatioun. Et füügt Chromium keng SOCKS5-Authentifikatioun derbäi. Bestoend Sëtzungsverbindungen brauchen och hir üblech Liewenszyklusbehandlung, wann eng Route méi spéit geännert gëtt.

Ähnlech Artikelen