Прокси конфигурирано за еден именуван HttpClient не го конфигурира автоматски секој клиент што го враќа IHttpClientFactory. Името на регистрацијата и бараното име треба да останат заедно.

services.AddHttpClient("via-proxy")
    .ConfigurePrimaryHttpMessageHandler(() => new HttpClientHandler
    {
        Proxy = new WebProxy("http://203.0.113.10:8080"),
        UseProxy = true
    });

Потоа преземете ја таа именувана конфигурација:

var client = factory.CreateClient("via-proxy");

Крајната точка е илустративна. За дозволени барања до јавни услуги, списокот со HTTP прокси нуди кандидати за WebProxy URL-адресата на именуваниот клиент. Создавањето на стандардниот неименуван клиент на друго место е друго пребарување, дури и ако двата клиенти доаѓаат од истата инјектирана фабрика.

Конфигурирајте го однесувањето на прокси на ниво на врска на примарниот обработувач, наместо да го третирате како заглавие на барање до дестинацијата. Фабриката може да го управува животниот век на обработувачите одделно од HttpClient објектите што ги враќа.

Ако повикот му припаѓа на типизиран клиент или друг SDK, проверете која регистрација го обезбедува неговиот HttpClient. Правилно конфигуриран именуван клиент што никогаш не се користи не влијае на мрежната патека на тој SDK.

Користете ја оваа конфигурација за стабилна политика за рутирање. Менувањето на активен обработувач помеѓу операции останува одделен проблем со конкурентноста и животниот век.

Поврзани статии