import org.htmlunit.ProxyConfig;
import org.htmlunit.WebClient;

try (WebClient browser = new WebClient()) {
    ProxyConfig proxy =
        new ProxyConfig("proxy.example.net", 8080, "http");
    proxy.addHostsToProxyBypass("localhost");
    browser.getOptions().setProxyConfig(proxy);

    browser.getPage("https://example.net/");
}

Поставете ProxyConfig на WebClient што ја вчитува страницата пред навигацијата. Ова го користи именскиот простор org.htmlunit; постарите зависности користеа com.gargoylesoftware.htmlunit и може да изложат различни конструктори.

Замените го домаќинот на проксито и целобројната порта со неавтентициран кандидат од списокот на HTTP прокси за овој пример со јавна страница. "http" на конструкторот го опишува посредникот, дури и за HTTPS страница. Не ставајте URL префикс во аргументот за име на домаќин и не менувајте го протоколот само за да одговара на одредиштето.

Вредностите за заобиколување се регуларни изрази, а не PAC правила ниту список на околина одделен со запирки. Ако барањето неочекувано оди директно, споредете го бараниот домаќин со тие шаблони и потврдете дека го користи овој WebClient.

Одделно создаден WebClient или HTTP клиент не го наследува овој конфигурациски објект. Конфигурирајте ги повторно употребливите примероци пред нивната работа наместо да менувате глобална состојба околу истовремени барања. Проверката на одредиштето и најавувањето на веб-страницата остануваат одделни; автентицираното прокси бара и интерфејс за ингеренции на инсталираната верзија на HtmlUnit. На пример, HtmlUnit 4.21.0 ги ограничува ингеренциите за прокси по домаќин и порта.

Поврзани статии