प्रत्येक प्रोक्सी खाताको लागि छुट्टै .NET ह्यान्डलर राख्नुहोस्
पहिले नै अनुरोध सेवा गरिरहेको ट्रान्सपोर्टमा WebProxy.Credentials प्रतिस्थापन गर्नुको सट्टा एकैसाथ चल्ने खाताहरूका लागि छुट्टै ह्यान्डलर बनाउनुहोस्।
ट्रान्सपोर्टले आफ्नो पूल म्यानेजर सिर्जना गर्दा चुनिएको प्रोक्सी प्रमाण-प्रदायक वस्तु राख्न सक्छ। पछि WebProxy.Credentials प्रतिस्थापन गर्नु खाता परिवर्तनको भरपर्दो कार्य होइन।
क्लाइन्ट प्रयोग गर्नुअघि मार्ग र खाता सँगै सिर्जना गर्नुहोस्:
var proxy = new System.Net.WebProxy(proxyEndpoint)
{
Credentials = new System.Net.NetworkCredential(proxyUser, proxyPassword)
};
var handler = new System.Net.Http.HttpClientHandler
{
UseProxy = true,
Proxy = proxy
};
var client = new System.Net.Http.HttpClient(handler);एन्डपोइन्ट र प्रमाणहरू अनुप्रयोग कन्फिगरेसनबाट आउँछन्। दोस्रो पहिचानका लागि अर्को ह्यान्डलर बनाउनुहोस्; पहिलो ह्यान्डलर साझा गर्ने अर्को HttpClient ले त्यसको नीति पनि साझा गर्छ।
अनुकूलन ICredentials प्रदायकले पछिका चुनौतीहरूको जवाफ दिन सक्छ, तर स्थापित टनेललाई अर्को खाताको रूपमा पुनः लेबल गर्न सक्दैन। असिंक्रोनस कलहरू वरपर एउटै विश्वव्यापी प्रयोगकर्ता नाम/पासवर्ड तोक्दा चुनौतीको समय र खाताको स्वामित्व द्वन्द्वमा रहन्छ।
पुनः प्रयोग आवश्यक हुँदा सीमित क्लाइन्ट सेट राख्नुहोस्। यसको ट्रान्सपोर्ट डिस्पोज गर्नुअघि पुरानो काम निकाल्नुहोस्। प्रत्येक अनुरोधका लागि नयाँ ह्यान्डलरले जडान पूल बर्बाद गर्छ; हरेक ऐतिहासिक खाता सधैं राख्दा तिनीहरू सीमा बिना बढ्छन्।