HttpComponents 5 ସହିତ Spring-WS 4.1 ପ୍ରକ୍ସି କନଫିଗର କରନ୍ତୁ

import org.apache.hc.core5.http.HttpHost;
import org.springframework.ws.transport.http.HttpComponents5ClientFactory;
import org.springframework.ws.transport.http.SimpleHttpComponents5MessageSender;

var factory = HttpComponents5ClientFactory.withDefaults();
factory.addClientBuilderCustomizer(builder ->
    builder.setProxy(new HttpHost("http", "proxy.example", 8080)));

var sender = new SimpleHttpComponents5MessageSender(factory);
template.setMessageSender(sender);

କଲ ପୂର୍ବରୁ ଏହି ପ୍ରେରକକୁ ବିଦ୍ୟମାନ template ଉପରେ ପ୍ରୟୋଗ କରନ୍ତୁ, ସେବାର URI, marshaller ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସେଟିଂ ଅକ୍ଷୁଣ୍ଣ ରଖନ୍ତୁ। ଏହା Apache HttpClient 5 ସହିତ Spring-WS 4.1.0। ଯଦି ଟେମ୍ପଲେଟ୍ ପ୍ରକ୍ସି ପ୍ରମାଣୀକରଣ ବିନା ଅନୁମତିପ୍ରାପ୍ତ ସାର୍ବଜନୀନ SOAP ସେବାକୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରେ, HTTP ପ୍ରକ୍ସି ତାଲିକାରୁ ଏକ HTTP ଠିକଣା ଅନୁକୂଳକର୍ତ୍ତାର ପ୍ରକ୍ସି ପୂରଣ କରିପାରିବ।

withDefaults Apache HTTP ଫ୍ରେମିଂ ସୃଷ୍ଟି କରିବା ପୂର୍ବରୁ SOAP ଦ୍ୱାରା ଯୋଗାଇଥିବା Content-Length ଏବଂ Transfer-Encoding ହଟାଉଥିବା ଇଣ୍ଟରସେପ୍ଟରକୁ ରଖେ। ସେଠାରେ ପ୍ରକ୍ସି ଅନୁକୂଳକ ଯୋଡ଼ିଲେ ସେହି ସଂହତିକୁ ଖାଲି କ୍ଲାଏଣ୍ଟ ଦ୍ୱାରା ବଦଳାଇବା ଏଡ଼ାଯାଏ। ଅଲଗା ଭାବରେ ନିର୍ମିତ Apache କ୍ଲାଏଣ୍ଟ ପାଇଁ, Spring-WS ର ହେଡର ହଟାଉଥିବା ଇଣ୍ଟରସେପ୍ଟର ରଖନ୍ତୁ।

ଇମ୍ପୋର୍ଟ ଏବଂ ପ୍ରେରକ ସୃଷ୍ଟିକୁ ମେଳ କରନ୍ତୁ। HttpComponentsMessageSender/org.apache.http ବ୍ୟବହାର କରୁଥିବା ପୁରୁଣା ଉଦାହରଣ Apache 4 ବ୍ୟବହାର କରେ, ଏହି SimpleHttpComponents5MessageSender ଏବଂ HttpHost ଇଣ୍ଟରଫେସ ନୁହେଁ।

SOAP କ୍ଲାଏଣ୍ଟର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜୀବନକାଳ ପାଇଁ ହାତରେ ସୃଷ୍ଟି କରାଯାଇଥିବା ପ୍ରେରକ ରଖନ୍ତୁ ଏବଂ ପରେ ଏହାର ସ୍ୱାଭାବିକ ବିନାଶ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରନ୍ତୁ। Spring ଦ୍ୱାରା ପରିଚାଳିତ ବିନ୍ କଣ୍ଟେନରର ଜୀବନଚକ୍ର ବ୍ୟବହାର କରିପାରିବ। ଅନ୍ୟ ପ୍ରେରକ ରଖୁଥିବା ଅନ୍ୟ ଟେମ୍ପଲେଟ୍ ସେମାନଙ୍କର ନିଜସ୍ୱ ପରିବହନ କନଫିଗରେସନ ରଖନ୍ତି।