ପ୍ୟାରେଣ୍ଟ ପ୍ରକ୍ସି କେଉଁ କ୍ଲାଏଣ୍ଟ IP ଦେଖେ?
ଅପଷ୍ଟ୍ରିମ ପ୍ରକ୍ସି ଯେଉଁ ଉତ୍ସ ଠିକଣା ଦେଖେ ତାହା ଟ୍ରେସ କରନ୍ତୁ ଏବଂ ଫରୱାର୍ଡ ହୋଇଥିବା କ୍ଲାଏଣ୍ଟ ମେଟାଡାଟାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ବିଶ୍ୱାସ ସୀମା ମଧ୍ୟରେ ରଖନ୍ତୁ।
ଏକ ୱାର୍କଷ୍ଟେସନକୁ ଅନୁମତିପ୍ରାପ୍ତ ତାଲିକାରେ ରଖିବା ଅର୍ଥ ନୁହେଁ ଯେ ତାହାର ପକ୍ଷରୁ ନୂଆ ଡାଉନଷ୍ଟ୍ରିମ ପ୍ରକ୍ସି ସଂଯୋଗ କରିବାକୁ ଅନୁମତି ମିଳିବ:
workstation → local proxy → corporate parent → website
ସ୍ଥାନୀୟ ପ୍ରକ୍ସି ପ୍ୟାରେଣ୍ଟ ସହିତ ନୂଆ ସଂଯୋଗ ଖୋଲେ। ସାଧାରଣତଃ ପ୍ୟାରେଣ୍ଟ ସେହି ପ୍ରକ୍ସିର ବାହାରକୁ ଯିବା ଠିକଣା ଦେଖେ, ବୋଧହୁଏ NAT ପରେ। ମୂଳ ୱାର୍କଷ୍ଟେସନର ଠିକଣା କେବଳ ସମଗ୍ର ଅନୁରୋଧ ଆରମ୍ଭ କରିଥିବା ହେତୁ ନୂଆ ସଂଯୋଗର ଉତ୍ସ ହୁଏ ନାହିଁ।
ପ୍ୟାରେଣ୍ଟ ପ୍ରକୃତରେ ଯେଉଁ ତତ୍କାଳ ଉତ୍ସ ପାଏ ତାହା ଖୋଜନ୍ତୁ। ଡାଉନଷ୍ଟ୍ରିମ ପ୍ରକ୍ସିକୁ କେବଳ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସେବା ପାଇଁ ଅନୁମତି ଦିଅନ୍ତୁ ଏବଂ ଡାଉନଷ୍ଟ୍ରିମ ଇନଷ୍ଟାନ୍ସରେ କ୍ଲାଏଣ୍ଟ ପ୍ରତିବନ୍ଧକ ରଖନ୍ତୁ। ଅନ୍ୟଥା ଅନୁମତିପ୍ରାପ୍ତ ମଧ୍ୟସ୍ଥ ଏହାକୁ ପହଞ୍ଚିପାରୁଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପ୍ରବେଶ ଦେଇପାରେ।
ସରଳ ସକେଟ-ପିଅର ବ୍ୟାଖ୍ୟାର ଏକ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟମୂଳକ ବ୍ୟତିକ୍ରମ ଅଛି। Squid 6 ଏବଂ 7 ସ୍ପଷ୍ଟଭାବେ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ପିଅରମାନଙ୍କଠାରୁ X-Forwarded-For ଅନୁସରଣ କରିପାରେ ଏବଂ ଫଳସ୍ୱରୂପ ପରୋକ୍ଷ କ୍ଲାଏଣ୍ଟ ଠିକଣାକୁ ଚୟନିତ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରିପାରେ। ସମ୍ପୃକ୍ତ ସେଟିଂସ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରେ ଯେ ଉତ୍ସ ACL ସେହି ଉତ୍ପନ୍ନ ପରିଚୟ ବ୍ୟବହାର କରେ କି ନାହିଁ; ଏହି ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟ ସକ୍ରିୟ ଥିବାବେଳେ src ସର୍ବଦା କଞ୍ଚା ପିଅର ନୁହେଁ।
ଫରୱାର୍ଡ ହୋଇଥିବା ପରିଚୟ ଉପରେ କେବଳ ଏପରି ମଧ୍ୟସ୍ଥ ଉପରେ ଭରସା କରନ୍ତୁ ଯିଏ ଏହାକୁ ଠିକଭାବେ ପରିଷ୍କାର କରି ଯୋଗାଏ। କ୍ଲାଏଣ୍ଟ ନିଜେ ଦେଇଥିବା ଯେକୌଣସି X-Forwarded-For ଏକ ଦାବି କରାଯାଇଥିବା ମୂଲ୍ୟ, ପ୍ରମାଣିତ ଉତ୍ସ ନୁହେଁ। ଯେଉଁଠି ନୀତି ଅନୁମତି ଦିଏ, ତତ୍କାଳ ପିଅର ଏବଂ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ମୂଳ କ୍ଲାଏଣ୍ଟ ଉଭୟଙ୍କୁ ଲଗ କରନ୍ତୁ: ପ୍ରଥମଟି କିଏ ପ୍ୟାରେଣ୍ଟ ସହିତ ସଂଯୋଗ କଲା ତାହା ଦେଖାଏ, ଦ୍ୱିତୀୟଟି ଡାଉନଷ୍ଟ୍ରିମ କାହାକୁ ସେବା ଦେଲା ତାହା ଦେଖାଏ।