Apache ର ମୂଳ ପୃଷ୍ଠାରେ ପାସୱାର୍ଡ ଅନୁରୋଧ କେବଳ ସେହି ସ୍ଥାନୀୟ ସମ୍ବଳକୁ ସୁରକ୍ଷା ଦିଏ। ଏହା ପ୍ରମାଣ କରେ ନାହିଁ ଯେ ଯେକୌଣସି ଫରୱାର୍ଡ-ପ୍ରକ୍ସି ଅନୁରୋଧକୁ ସେହି ଲଗଇନ ଆବଶ୍ୟକ।

.htaccess ସମର୍ଥିତ ଡିରେକ୍ଟୋରୀ କନଫିଗରେସନ ଉପରେ ପ୍ରଯୁଜ୍ୟ; ଏହା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅନୁରୋଧ ପାଇଁ ଅନ୍ତିମ ଫିଲ୍ଟର ନୁହେଁ। ProxyRequests ଏବଂ <Proxy> ଅଂଶ ସର୍ଭର କିମ୍ବା ଭର୍ଚୁଆଲ-ହୋଷ୍ଟ କନଫିଗରେସନରେ ରହେ। ଫରୱାର୍ଡ-ପ୍ରକ୍ସି ଅନୁମୋଦନ ସେଠାରେ ରଖନ୍ତୁ, Apache 2.4 ର ଅନୁମୋଦନ ସିଣ୍ଟାକ୍ସ ଏବଂ ଆବଶ୍ୟକ ପ୍ରମାଣୀକରଣ ସେଟଅପ ସହିତ।

ଘରୋଇ ସେବା ପାଇଁ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ କ୍ଲାଏଣ୍ଟ-ଉତ୍ସ ଏବଂ ଖାତା ଆବଶ୍ୟକତାକୁ ଜାଣିଶୁଣି ମିଶ୍ରଣ କରନ୍ତୁ। ତାପରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଶ୍ରୋତା ଚୟନ କରୁଥିବା ଭର୍ଚୁଆଲ ହୋଷ୍ଟ ଯାଞ୍ଚ କରନ୍ତୁ, ଡିଫଲ୍ଟ ହୋଷ୍ଟ ଏବଂ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ କନଫିଗରେସନ ସହିତ। ଗୋଟିଏ ସୁରକ୍ଷିତ ହୋଷ୍ଟନାମକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବା ପ୍ରମାଣ କରେ ନାହିଁ ଯେ ଅନ୍ୟ ସକ୍ରିୟ ହୋଷ୍ଟରେ ସେହି ପ୍ରକ୍ସି ପ୍ରତିବନ୍ଧକ ଅଛି।

ProxyPass ଅନ୍ୟ ଭୂମିକା ନିର୍ବାହ କରେ, ସାଧାରଣତଃ ସ୍ଥାନୀୟ ନାମସ୍ଥାନକୁ ବ୍ୟାକଏଣ୍ଡ ସହିତ ମ୍ୟାପ କରେ। ଏହାକୁ ଯୋଡିଲେ ଯେକୌଣସି ଫରୱାର୍ଡ ଗନ୍ତବ୍ୟ ଅନୁମୋଦିତ ହୁଏ ନାହିଁ।

ଯଦି ଆପଣ କେବଳ ଏକ ସାଇଟର ଡକ୍ୟୁମେଣ୍ଟ ଫାଇଲ ସମ୍ପାଦନ କରିପାରିବେ, ତେବେ ଏହି ସେବାର ପ୍ରବେଶ ସୀମା ସ୍ଥାପନ କରିବା ପାଇଁ ଆପଣଙ୍କ ପାଖରେ ପ୍ରଶାସନିକ ପରିସର ନଥାଇପାରେ। ସର୍ଭର କନଫିଗରେସନ ପରିବର୍ତ୍ତନ ନିଅନ୍ତୁ କିମ୍ବା ଅନୁମୋଦିତ ବିଦ୍ୟମାନ ପ୍ରକ୍ସି ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତୁ; ଡିରେକ୍ଟୋରୀ ପାସୱାର୍ଡ ଏହାର ବିକଳ୍ପ ହୋଇପାରିବ ନାହିଁ।

ସମ୍ପର୍କିତ ପ୍ରବନ୍ଧ