var transport = reactor.netty.http.client.HttpClient.create()
    .proxy(spec -> spec
        .type(reactor.netty.transport.ProxyProvider.Proxy.HTTP)
        .host("proxy.example")
        .port(8080));
var webClient = org.springframework.web.reactive.function.client.WebClient
    .builder()
    .clientConnector(new org.springframework.http.client.reactive
        .ReactorClientHttpConnector(transport))
    .build();

var decoder = org.springframework.security.oauth2.jwt.NimbusReactiveJwtDecoder
    .withJwkSetUri(jwkSetUri)
    .webClient(webClient)
    .build();
decoder.setJwtValidator(org.springframework.security.oauth2.jwt.JwtValidators
    .createDefaultWithIssuer(issuer));

Użyj zaufanych wartości jwkSetUri/issuer i zainstaluj ten dekoder przez rzeczywisty bean ReactiveJwtDecoder lub jawną konfigurację serwera zasobów. Utworzenie go obok niezmienionego aktywnego dekodera nie zmienia pobierania kluczy. Jeśli zaufany adres JWKS jest publiczny i dozwolone są publiczne pośredniki, lista proxy HTTP dostarcza kandydatów dla hosta i portu transportu bez konta.

Pokazany walidator zachowuje domyślne kontrole czasu i walidację wystawcy. Zachowaj wymagania dotyczące odbiorców i wszystkie dodatkowe walidatory aplikacji podczas wymiany dekodera.

Znane URI klucza omija wykrywanie w celu jego zlokalizowania. Jeśli inny komponent nadal wykonuje wykrywanie lub pozyskiwanie tokenów, skonfiguruj trasę tego klienta osobno.

Obejmuje to weryfikację reaktywnych JWT na serwerze zasobów. Serwer zasobów Servlet, logowanie OAuth2 i klienci biznesowych interfejsów API mają inne punkty zaczepienia; zachowaj nieudany adres klucza i etap wraz z dochodzeniem.

Powiązane artykuły