Udane pobranie dostawcy niewiele mówi o późniejszym wywołaniu API chmury. Zacznij od pierwszej nazwy hosta i operacji, które zawodzą, a następnie ustal ich właściciela:

OperacjaPodążaj tą ścieżką
Wyszukanie w rejestrze lub pobranie instalacjiProces Terraform, źródło instalacji i środowisko proxy
Pobieranie modułu przez GitURL źródła i transport Git; SSH i HTTPS używają innych ustawień
Wywołanie API chmuryWtyczka dostawcy oraz konfiguracja routingu i zaufania jej SDK
Zdalne wykonanieŚrodowisko i sieć wykonawcy, a nie laptopa

Dla proxy HTTP obsługującego CONNECT ta wartość środowiska może poprawnie wybrać je dla celów HTTPS:

HTTPS_PROXY=http://proxy.example:3128

Zmienna nazywa schemat celu; wartość nazywa transport proxy. Używaj https:// tylko wtedy, gdy nasłuchujący oferuje TLS, a klient wysyłający żądanie to obsługuje. Dostawcy to osobne wtyczki i mogą używać ustawień specyficznych dla SDK, więc ta wartość nie jest obietnicą dotyczącą każdego dostawcy.

U zidentyfikowanego właściciela rozróżnij warstwę błędu, zanim zmienisz ustawienie: odrzucone połączenie z proxy, proxy 407, odrzucony CONNECT, błąd certyfikatu i 403 API chmury każdy inaczej zawęża kolejne dochodzenie. Trzymaj razem etap, cel, środowisko wykonania i pierwszy błąd.

Zastosuj obsługiwane ustawienie do tego komponentu. Eksport na laptopie nie konfiguruje zdalnego wykonawcy, a poświadczenia proxy nie uwierzytelniają w rejestrze ani API chmury.

Powiązane artykuły