Një test përfaqësuesi duhet ta dështojë lidhjen e drejtpërdrejtë

Një përfaqësues lokal që dëgjon pranë një aplikacioni nuk riprodhon një rrjet që kërkon akses përmes përfaqësuesit. Aplikacioni mund të injorojë përfaqësuesin e konfiguruar, të lidhet drejtpërdrejt dhe gjithsesi të raportojë sukses.

Ndani rrjetin e aplikacionit nga rruga e jashtme e përfaqësuesit. Një rregullim i bazuar në kontejnerë e vendos aplikacionin vetëm në një rrjet të brendshëm dhe i jep përfaqësuesit një rrjet të dytë daljeje. Në një përkufizim ekzistues Compose, lidhjet e rrjetit mund të duken kështu:

services:
  app:
    networks: [clients]
  proxy:
    networks: [clients, egress]
networks:
  clients:
    internal: true
  egress: {}

Ky është një fragment rrjeti për shërbime të përkufizuara tashmë. Konfiguroni veçmas përfaqësuesin e miratuar të përcjelljes dhe klientin e vërtetë të aplikacionit. Docker i dokumenton rrjetet e brendshme si të izoluara nga jashtë; në këtë rregullim vetëm përfaqësuesi ka rrjetin shtesë të jashtëm.

Përfshini një rast negativ pa përdorim të përfaqësuesit: kërkesa e jashtme e aplikacionit duhet të dështojë. Në një përfaqësues HTTP me vërtetim, llogaria e refuzuar duhet të prodhojë dështimin e saj të vërtetimit, ndërsa llogaria e pranuar duhet ta arrijë objektivin me vëzhgimin përkatës të përfaqësuesit.

Testoni veçmas rastet e lejuara dhe të refuzuara të përfaqësuesit. Mbajeni aplikacionin larg rrjeteve të tjera të jashtme dhe mos shtoni një modalitet rrjeti pritësi që e anashkalon përfaqësuesin. Një kërkesë e suksesshme është provë e dobishme vetëm kur testi ofron pikërisht rrugën e synuar.