Pagpapaalis sa disk cache ng Squid 7: LRU at mga watermark

Hindi itinatago ng Squid ang bawat bagay na na-cache nito. Ang imbakan nito sa disk ay may nakatakdang kapasidad at patakaran sa pagpapalit na pumipili kung aling mga naka-cache na bagay ang aalisin.

Sa interface ng Squid 7, ang ordinaryong patakarang LRU at ang default na watermark sa disk ay ipinapahayag nang ganito:

cache_replacement_policy lru
cache_swap_low 90
cache_swap_high 95

Ang mga watermark ay porsyento ng naka-configure na espasyo ng swap. Nagsisimula ang pagpapalit kapag ang paggamit ay higit sa mababang watermark. Habang lumalapit ang paggamit sa mataas na marka, nagiging mas agresibo ang pagpapaalis, upang mapanatili ang cache malapit sa mababang marka.

Pinipili ng LRU ang mga bagay ayon sa kamakailang paggamit. Ang kapasidad ay itinatakda ng configuration ng imbakan sa disk, kasama ang kaugnay na mga entry ng cache_dir; ang pagbabago ng watermark ay hindi lumilikha ng karagdagang espasyo sa disk.

Iyon ang normal na siklo ng buhay ng cache: ang isang bagay ay maaaring alisin at kunin muli kapag hiniling mamaya. Hindi kailangang burahin ang buong cache dahil lang sa maraming file ang naipon.

Patuloy na subaybayan ang mismong filesystem. Ang mga log, metadata, pansamantalang file at iba pang programa ay maaaring gumamit ng espasyo sa labas ng kapasidad ng mga naka-cache na bagay. Ang pagpapalit ng cache ay namamahala sa imbakan ng Squid, hindi sa bawat file na nagbabahagi ng disk.