Bir tarayıcı uzantısı kimlik doğrulama meydan okumalarıyla iki farklı yerden karşılaşabilir: isteği taşıyan proxy ve hedef web sitesi. İkisi otomatik olarak aynı hesabı almamalıdır.

Chrome'un webRequest.onAuthRequired olayındaki yararlı ayırt edici isProxy'dir. Yalnızca bir istem kaybolsun diye bu denetimi kaldıran bir geri çağrı, proxy kimlik bilgilerini bir kaynak meydan okumasına sunmaya başlayabilir.

Güvenmeyi düşündüğünüz proxy ile eşleştirin

isProxy denetlemek bir başlangıçtır. İşlemeyi beklenen proxy meydan okuyucusu ve istek bağlamıyla da sınırlayın. Birden çok uç noktayı yöneten bir uzantı, her meydan okuma için tek bir genel parola değil, o uç noktaya ait hesabı seçmelidir.

Proxy yolunu ayarlamak ile oturum açmasını işlemenin tek bir izin veya tek bir API çağrısı olduğunu varsaymayın. Chrome bunları ayrı ayrı belgeler. Olay verileri ve kimlik doğrulama izinleri için güncel webRequest başvurusunu kullanın. Manifest V3 dinleyici kaydı örneği, geri çağrı içinde eşzamanlı kaydı ve hesap seçimini gösterir.

Manifest neslini denetleyin

Deneysel bir WebRequest API'sinden söz eden örnekler eski uzantı sürümlerinden gelir. Güncel izin gereksinimleri uzantının manifest nesline ve dağıtım modeline bağlıdır. Özellikle kimlik doğrulama işlemenin kendi desteklenen izin yolu vardır; eski bir engelleyici dinleyici örneği, bir Manifest V3 uzantısının bunu değişiklik yapmadan çalıştırabileceğini kanıtlamaya yetmez.

Doğru bir işleyici, reddedilen aynı kimlik bilgilerini sonsuza dek yeniden denemekten de kaçınmalıdır. Bir hesap verildikten sonra gelen ikinci meydan okumayı, parolayı sonsuza dek yeniden oynatma isteği olarak değil, araştırılacak kanıt olarak ele alın.

Kimlik bilgileri uzantının uygun korumalı işleme yolunda kalmalıdır. Bunları bir PAC dosyasında yayımlamayın ve dağıtılan bir örnekte sabit kodlamayın. Amaç, her kimlik doğrulama meydan okumasına aynı sırla yanıt veren tarayıcı çapında bir kural değil, dar kapsamlı bir proxy oturum açma işlemidir.

İlgili makaleler