URL kutusu bulunan bir sayfa bir web uygulamasıdır. Oraya bir hedef girmek, o uygulamadan içeriği getirip sunmasını ister. Bu, tarayıcıya HTTP veya SOCKS proxy kullanmasını söylemekten farklı bir düzenlemedir.

Yerleşik proxy ayarında tarayıcı, hedef URL'yi hâlâ web sitesi olarak ele alır. Geleneksel bir web formu proxy'sinde görünen sayfa, proxy uygulamasının kendi URL şeması ve kaynağı üzerinden sunulur. Hizmet, gezinme sürsün diye bağlantıları, betikleri, başlıkları veya çerezleri yeniden yazabilir.

DavranışFark neden önemli
Aynı kaynak denetimleriTarayıcı gerçekte yüklediği kaynağı değerlendirir
Çerezler ve yönlendirmelerAlan adı, yol ve güvenli bağlam davranışı sunulan URL'lerle uyuşmalıdır
Yeni URL kuran betiklerİstekler basit bir bağlantı yeniden yazma şemasından kaçabilir
Kalıcı bağlantılar veya WebSocketsProxy uygulamasının açık ve uyumlu bir işleyişe ihtiyacı vardır

Bu, bilinen bir sonucu açıklar: basit bir makale yüklenir ama belge düzenleyici veya oturum açma akışı başarısız olur. Başarısızlık, hedefin hizmetin çıkış IP'sini reddettiği anlamına gelmek zorunda değildir. Aracı, uygulamanın URL'ler ve tarayıcı güvenliği konusundaki varsayımlarını koruyamıyor olabilir.

TLS'nin nerede bittiğini de ayırın. Hedef içeriği getirip yeniden yayımlayan bir hizmet, şifreli bir oturum taşıyan sıradan bir CONNECT aktarıcısından farklı bir güven konumundadır. Proxy sitesinin kendi adresinde HTTPS görmek, tarayıcıdan özgün siteye uçtan uca TLS bağlantısı kurulduğunu kanıtlamaz.

Amaç başka bir çıkış üzerinden olağan gezinmeyse, hizmetinizden veya bir proxy listesinden HTTP ya da SOCKS uç noktası seçin ve desteklenen yerleşik proxy yapılandırmasını kullanın, örneğin Firefox'un bağlantı ayarları. Bu genellikle tarayıcının normal hedef anlamını daha çok korur. URL kutusu olan bir site bilerek seçilmiş bir uygulama olabilir, ancak daha az kurulumla aynı arayüzmüş gibi sunulmamalıdır.

İlgili makaleler