אַ פֿאָרויס־פּראָקסי היט נישט די גרענעצן פֿון TCP סעגמענטן

לאָמיר זאָגן אַז אַן HTTP ענטפֿער דערזעט זיך אין עטלעכע אויפֿגענומענע TCP סעגמענטן נאָך דעם וואָס ער איז דורכגעגאַנגען Squid. דאָס קען זיין געוויינטלעך TCP אויפֿפֿיר, נישט קיין באַווײַז אַז דער ענטפֿער איז צעטיילט געוואָרן אומריכטיק.

אַ פֿאָרויס־פּראָקסי האָט געוויינטלעך צוויי פֿאַרבינדונגען:

client ⇄ TCP connection A ⇄ proxy ⇄ TCP connection B ⇄ origin

יעדע פֿאַרבינדונג האָט איר אייגענעם TCP צושטאַנד, אירע סעקווענץ נומערן און איר פּאַקעטירונג. דער פּראָקסי קען לייענען דאַטן פֿון איין פֿאַרבינדונג און זיי שרײַבן אין דער אַנדערער אָן היטן די אָריגינעלע סעגמענט גרייסן. בופֿערירונג, שיקן־צײַט, פֿאַרשטאָפּונג און די גרייס־גרענעצן פֿונעם וועג קענען שאַפֿן אַן אַנדער גרופּירונג.

דרײַ גרענעצן וואָס לוינט אָפּצוטיילן

איין לייענען קען אַנטהאַלטן אַ טייל פֿון אַ קעפּל, אַ גאַנצן קעפּל מיט קערפּער בייטן, אָדער דאַטן וואָס איבערשפּאַנען מער ווי איין גרענעץ אויף דער אַפּליקאַציע־מדריגה. TCP פֿאַרבינדעט נישט „סוף פֿון HTTP ענטפֿער“ מיט דעם סוף פֿון אַ געראָטן לייענען.

דערפֿאַר זאַמלט אַ HTTP/1.1 פּאַרסער קעפּלעך און ניצט די פּאַסיקע כּללים פֿון קערפּער־פֿראַמירונג, כולל לענג, איבערטראָגונג־קאָדירונג אָדער דערלויבטע פֿאַרמאַכונג פֿון דער פֿאַרבינדונג. אַ HTTP/2 ראַם איז אַ פּראָטאָקאָל־סטרוקטור וואָס קען אַליין איבערשפּאַנען TCP סעגמענטן; דאָס איז נישט קיין אַנדער נאָמען פֿאַר אַ נעץ־פּאַקעט.

אַ געראָטענער CONNECT טונעל היט דעם טונעלירטן בייטן־שטראָם, אָבער ניצט נאָך צוויי TCP פֿיס. זײַנע סעגמענט־גרענעצן קענען זיך אונטערשיידן אַפֿילו ווען דער פּראָקסי האָט נישט געביטן די בייטן אין טונעל.

ווען איר פֿאָרשט אַ פֿאַרדאָרב, פֿאַרגלײַכט די צונויפֿגעשטעלטע אַפּליקאַציע־דאַטן. פֿאַרגלײַכן פּאַקעט צאָלן אָדער ערוואַרטן אייניקע פּאַקעט לענגען אויף ביידע זייטן הייסט בעטן פֿון TCP אַ גרענעץ־גאַראַנטיע וואָס ער גיט נישט.