Μια απάντηση λέει να αφαιρέσετε το DOMAIN\. Μια άλλη λέει να το προσθέσετε. Και οι δύο αλλαγές μπορεί να είναι λάθος για το proxy σας.

Υπάρχουν δύο ερωτήματα: ποια ταυτότητα περιμένει η υπηρεσία και πώς το επιλεγμένο API αναπαριστά αυτή την ταυτότητα.

ΔιεπαφήΤι πρέπει να καθοριστεί
Ένα μόνο πεδίο ονόματος λογαριασμούΗ ακριβής σύνταξη λογαριασμού που δέχεται ο πάροχος
API διαπιστευτηρίων με πεδίο τομέαΑν ο τομέας και το όνομα χρήστη πρέπει να δίνονται χωριστά
Συνιστώσες διαπιστευτηρίων μέσα σε URIΠώς πρέπει να κωδικοποιηθούν οι επιδιωκόμενες τιμές για αυτό το δοχείο

.NET, για παράδειγμα, εκθέτει έναν κατασκευαστή NetworkCredential με χωριστά ορίσματα ονόματος χρήστη, κωδικού πρόσβασης και τομέα. Το να βάζετε έναν τομέα σε δύο πεδία χωρίς διάκριση δεν είναι φορητός τρόπος ρύθμισης ενοποιημένης ταυτοποίησης.

Η βασική ταυτοποίηση είναι άλλη περίπτωση: ο διακομιστής ερμηνεύει το κείμενο λογαριασμού που παρέχεται με βάση τη δική του πολιτική. Το να βρίσκεστε στο ίδιο δίκτυο δεν αποδεικνύει ότι υπονοείται πρόθεμα τομέα. Ούτε ένα όνομα με τομέα είναι αυτόματα διαφορετικό πρωτόκολλο ταυτοποίησης.

Η διαφυγή URL πρέπει να διατηρεί τον επιδιωκόμενο λογαριασμό αντί να τον αλλάζει. Μια ανάποδη κάθετος σε συμβολοσειρά της γλώσσας προέλευσης, μια ανάποδη κάθετος σε όνομα λογαριασμού και η κωδικοποίησή της με ποσοστό μέσα σε URI είναι ξεχωριστά επίπεδα.

Ζητήστε από τον πάροχο την αποδεκτή μορφή ταυτότητας και το σχήμα και μετά χρησιμοποιήστε τη σχετική διεπαφή διαπιστευτηρίων. Η τυχαία εναλλαγή μεταξύ σύντομου ονόματος, ονόματος τομέα και ονόματος που μοιάζει με email δίνει αδύναμα στοιχεία για το αρχικό 407.

Σχετικά άρθρα