Το κλείδωμα των ρυθμίσεων διαμεσολαβητή των Windows δεν επιβάλλει τη χρήση διαμεσολαβητή

Αν η απαίτηση είναι «οι χρήστες δεν πρέπει να επεξεργάζονται αυτή τη διαχειριζόμενη ρύθμιση διαμεσολαβητή», χρησιμοποιήστε την υποστηριζόμενη πολιτική διαχείρισης για αυτή τη ρύθμιση. Αν είναι «όλη η κίνηση των εφαρμογών πρέπει να χρησιμοποιεί αυτή την έξοδο», έχετε και άλλη απαίτηση.

Η Microsoft τεκμηριώνει έναν περιορισμό αλλαγής διαμεσολαβητή μέσω της ρύθμισης DisableProxyChange της πολιτικής CSP του Internet Explorer. Ελέγξτε το υποστηριζόμενο εύρος, τα λειτουργικά συστήματα και τη μορφή διαχείρισης. Μια παλιά συνταγή που κρύβει ολόκληρη τη σελίδα Connections δεν είναι ακριβής περιγραφή κάθε τρέχουσας διεπαφής πολιτικής διαμεσολαβητή.

Η πολιτική ελέγχει την πρόσβαση στη διαμόρφωση. Δεν μετατρέπει αυθαίρετες δικτυακές λειτουργίες σε αιτήματα διαμεσολαβητή HTTP. Μια εφαρμογή μπορεί να χρησιμοποιεί ξεχωριστή τεκμηριωμένη διαμόρφωση δικτύου ή πρωτόκολλο εκτός αυτής της διαδρομής διαμεσολαβητή ιστού.

Ορίστε αυτά τα δύο αποτελέσματα χωριστά: ποιος μπορεί να αλλάξει τη διαχειριζόμενη διαμόρφωση και ποιες εξερχόμενες συνδέσεις επιτρέπει το δίκτυο. Ο έλεγχος ταυτότητας στον διαμεσολαβητή είναι πάλι άλλος ένας έλεγχος.

Σε διαχειριζόμενη ανάπτυξη, κρατήστε τις προβλεπόμενες εφαρμογές και την απαιτούμενη κίνηση στο πεδίο όταν αξιολογείτε το αποτέλεσμα. Ένα γκριζαρισμένο πλαίσιο ρυθμίσεων αποδεικνύει κάτι για αυτό το πλαίσιο. Δεν είναι μέτρηση που δείχνει ότι κάθε διεργασία χρησιμοποιεί τώρα την ίδια διεύθυνση IP εξόδου.