اگر الزام این است که «کاربران نباید این تنظیم پروکسی مدیریت‌شده را ویرایش کنند»، از خط‌مشی مدیریتی پشتیبانی‌شده برای همان تنظیم استفاده کنید. اگر الزام این است که «همه ترافیک برنامه‌ها باید از این خروجی استفاده کند»، الزام دیگری هم دارید.

مایکروسافت محدودیت تغییر پروکسی را از طریق تنظیم DisableProxyChange در CSP خط‌مشی Internet Explorer مستند می‌کند. دامنه پشتیبانی‌شده، سیستم‌های عامل و قالب مدیریت آن را بررسی کنید. دستور قدیمی که کل صفحه Connections را پنهان می‌کند، توصیف دقیق همه رابط‌های کنونی خط‌مشی پروکسی نیست.

خط‌مشی دسترسی به پیکربندی را کنترل می‌کند. این خط‌مشی عملیات شبکه‌ای دلخواه را به درخواست‌های پروکسی HTTP تبدیل نمی‌کند. یک برنامه می‌تواند از پیکربندی شبکه‌ای مستند جداگانه یا پروتکلی بیرون آن مسیر پروکسی وب استفاده کند.

این دو نتیجه را جداگانه تعریف کنید: چه کسی می‌تواند پیکربندی مدیریت‌شده را تغییر دهد و شبکه کدام اتصال‌های خروجی را مجاز می‌داند. احراز هویت در پروکسی هم کنترل دیگری است.

در استقرار مدیریت‌شده، هنگام ارزیابی نتیجه برنامه‌های موردنظر و ترافیک لازم را در محدوده نگه دارید. یک پنل تنظیمات خاکستری‌شده چیزی درباره همان پنل اثبات می‌کند. این پنل اندازه‌گیری‌ای نیست که نشان دهد هر فرایند اکنون از یک IP خروجی یکسان استفاده می‌کند.

مقالات مرتبط