Ο κώδικας Python ενός notebook εκτελείται στον επιλεγμένο πυρήνα. Ορίστε τις μεταβλητές διαμεσολαβητή σε εκείνη τη διεργασία πριν τις χρησιμοποιήσει ο πελάτης HTTP. Για το Requests με τη συνήθη διαχείριση περιβάλλοντος, ένα κελί ρύθμισης μπορεί να περιέχει:

import os

os.environ["http_proxy"] = "http://proxy.example.net:8080"
os.environ["https_proxy"] = "http://proxy.example.net:8080"

Το URL του διαμεσολαβητή περιγράφει έναν ενδιάμεσο HTTP και στις δύο αναθέσεις. Μην αλλάξετε το σχήμα του μόνο επειδή ο ιστότοπος προορισμού χρησιμοποιεί HTTPS. Για επιτρεπόμενα δημόσια αιτήματα Python των οποίων ο πελάτης δεν έχει λογαριασμό διαμεσολαβητή, μια καταχώριση HTTP από τη λίστα διαμεσολαβητών HTTP μπορεί να δώσει αυτές τις τιμές.

Σε επαναλαμβανόμενες συνεδρίες IPython, τα σενάρια εκκίνησης ανήκουν στον κατάλογο εκκίνησης του επιλεγμένου προφίλ, συνήθως ~/.ipython/profile_default/startup/. Αυτά τα αρχεία εκτελούνται κατά την κατασκευή του κελύφους IPython, επομένως η αλλαγή ενός απαιτεί νέο πυρήνα. Ο κατάλογος διαμόρφωσης του διακομιστή Jupyter εξυπηρετεί άλλο σκοπό.

Μια προδιαγραφή πυρήνα μπορεί επίσης να δώσει πρόσθετες τιμές περιβάλλοντος σε έναν νέο πυρήνα. Οι διαχειριζόμενοι ή απομακρυσμένοι πυρήνες μπορεί να έχουν δικό τους περιβάλλον εκκίνησης· ελέγξτε τον επιλεγμένο πυρήνα αντί να υποθέσετε ότι μοιράζεται το κέλυφος που άνοιξε το πρόγραμμα περιήγησης.

Αν το πρόβλημα είναι το άνοιγμα της τοπικής σελίδας του notebook, εξετάστε την πολιτική παράκαμψης localhost του προγράμματος περιήγησης. Μια λήψη Python με επίγνωση διαμεσολαβητή και η σύνδεση του προγράμματος περιήγησης με τον διακομιστή Jupyter είναι ξεχωριστά αιτήματα. Μια ιστοσελίδα ενσωματωμένη σε IFrame επίσης χρησιμοποιεί τη διαδρομή του προγράμματος περιήγησης.

Σχετικά άρθρα