Den Python-Code vun engem Notizbuch leeft am ausgewielte Kernel. Setzt d'Proxy-Variabelen an deem Prozess, ier den HTTP-Client se benotzt. Bei Requests mat senger normaler Ëmweltbehandlung kann eng Setup-Zell dëst enthalen:

import os

os.environ["http_proxy"] = "http://proxy.example.net:8080"
os.environ["https_proxy"] = "http://proxy.example.net:8080"

D'Proxy-URL beschreift en HTTP-Vermëttler an allen zwou Zoustungen. Ännert säi Schema net just well d'Zilsäit HTTPS benotzt. Fir erlaabt ëffentlech Python-Ufroen, där hire Client kee Proxy-Kont huet, kann en HTTP-Andrag aus der HTTP-Proxy-Lëscht déi Wäerter liwweren.

Bei widderhuelten IPython-Sessiounen gehéieren Startskripter zum Startverzeechnis vum ausgewielte Profil, meeschtens ~/.ipython/profile_default/startup/. Dës Dateien trieden op, wann d'IPython-Shell gebaut gëtt, dofir brauch eng Ännerung en neie Kernel. D'Konfiguratiounsverzeechnis vum Jupyter-Server huet en aneren Zweck.

Eng Kernelspezifikatioun kann engem neie Kernel och zousätzlech Ëmweltwäerter ginn. Gestionéiert oder distanzt Kernelen kënnen hir eege Startëmwelt hunn; iwwerpréift den ausgewielte Kernel, amplaz unzehuelen, hien deele sech d'Shell, déi de Browser opgemaach huet.

Wann de Problem d'Opmaache vun der lokaler Notizbuchsäit selwer ass, iwwerpréift d'Localhost-Bypass-Politik vum Browser. En proxybewossten Python-Download an d'Verbindung vum Browser mam Jupyter-Server si getrennt Ufroen. Eng Websäit, déi an engem IFrame agebett ass, benotzt och de Wee vum Browser.

Ähnlech Artikelen