Η αυτόματη πιστοποίηση τομέα σε proxy HTTP μπορεί να χρησιμοποιεί Negotiate και Kerberos. Ο πελάτης χρειάζεται εισιτήριο για την υπηρεσία proxy, όχι απλώς έναν αποθηκευμένο κωδικό ιστοτόπου.

Για proxy που διαφημίζεται ως proxy.example.net, ένα service principal μπορεί να έχει αυτή τη μορφή:

HTTP/[email protected]

Το όνομα κεντρικού υπολογιστή που χρησιμοποιεί ο πελάτης, το καταχωρισμένο service principal και το keytab του proxy πρέπει να ταιριάζουν με την ανάπτυξη. Η διαμόρφωση Kerberos του Squid τεκμηριώνει το HTTP service principal και τη χρήση αυτού του υλικού κλειδιού από τον βοηθό.

Η χρήση διεύθυνσης IP ή άλλου ψευδωνύμου μπορεί να αλλάξει τη συνήθη επιλογή ονόματος υπηρεσίας. Πριν αλλάξετε κωδικούς χρηστών, προσδιορίστε ποιο όνομα proxy χρησιμοποίησε πραγματικά ο πελάτης και ποιος μηχανισμός πιστοποίησης ολοκληρώθηκε ή απέτυχε.

Το Negotiate είναι μηχανισμός διαπραγμάτευσης. Τα Windows μπορούν να επιλέξουν Kerberos ή να καταφύγουν σε NTLM υπό τις ισχύουσες συνθήκες· η εμφάνιση της λέξης Negotiate δεν αποδεικνύει ότι η ανταλλαγή Kerberos πέτυχε.

Διατηρήστε την αυτόματη χρήση διαπιστευτηρίων εντός της πολιτικής πελάτη και τομέα που προορίζεται για αυτόν τον proxy. Μια κανονική συνεδρία προγράμματος περιήγησης και μια υπηρεσία που εκτελείται υπό άλλον λογαριασμό μπορούν να λάβουν διαφορετικά διαπιστευτήρια και αποτελέσματα εξουσιοδότησης.

Σχετικά άρθρα