Automatyczne uwierzytelnianie domenowe wobec proxy HTTP może używać Negotiate i Kerberos. Klient potrzebuje biletu dla usługi proxy, a nie tylko zapamiętanego hasła witryny.

Dla proxy ogłaszanego jako proxy.example.net principal usługi może mieć tę postać:

HTTP/[email protected]

Nazwa hosta używana przez klienta, zarejestrowany principal usługi i plik keytab proxy muszą pasować do wdrożenia. Konfiguracja Kerberos w Squidzie dokumentuje principal usługi HTTP i sposób wykorzystania tego materiału klucza przez helper.

Użycie adresu IP lub innego aliasu może zmienić zwykły wybór nazwy usługi. Przed zmianą haseł użytkowników ustal, której nazwy proxy klient faktycznie użył i który mechanizm uwierzytelniania zakończył się powodzeniem lub niepowodzeniem.

Negotiate to mechanizm negocjacji. Windows może wybrać Kerberos lub w odpowiednich warunkach wrócić do NTLM; samo słowo Negotiate nie dowodzi, że wymiana Kerberos się powiodła.

Utrzymuj automatyczne używanie poświadczeń w granicach polityki klienta i domeny przeznaczonej dla tego proxy. Zwykła sesja przeglądarki i usługa działająca na innym koncie mogą uzyskać inne poświadczenia i wyniki autoryzacji.

Powiązane artykuły