Planu la NGINX-proksajn soketojn antaŭ ol altigi worker_connections
Proksa konekto kutime okupas kaj klientan kaj alfluajn soketojn; distingi la limon de worker-konektoj disde la dosierpriskribila limo de la servo.
Longdaŭra proksa konekto kutime okupas du soketojn: tiun de la kliento kaj tiun de la alfluo. worker_connections kalkulas ambaŭ flankojn. Do multipliki ĝin per worker_processes ne promesas kapaciton al proksaj uzantoj.
Kiam konektoj fiaskas, sekvu la raportitan limon:
| Pruvo | Agordo aŭ procesa stato por inspekti |
|---|---|
| elĉerpiĝo de worker_connections | La konekta buĝeto de la laboranto, inkluzive de alfluaj soketoj |
| Operaciuma mesaĝo „Tro da malfermitaj dosieroj“ | La dosierpriskribila limo heredata de la reala serva procezo |
Aŭskultaj soketoj, protokoloj kaj aliaj malfermitaj dosieroj ankaŭ konsumas priskribilojn. Reuzo de konektoj kaj la trafika miksaĵo ŝanĝas la rilaton inter uzantoj kaj soketoj.
worker_rlimit_nofile adaptas la laborantajn limojn laŭ la permesoj de la medio. systemd-unuo povas agordi LimitNOFILE; ulimit de interaga ŝelo ne ŝanĝas la kurantan servon.
Adaptu la limojn al la laborŝarĝo, kaj inspektu, kiu konsumas ilin. Neatenditaj klientoj aŭ ripete fiaskantaj alfluaj konektoj povas elĉerpi antaŭe sufiĉan buĝeton. Pli granda procesnombro aŭ memora limo ne riparas mankon de priskribiloj.